Carmina Burana na Noc Teatrów!

Opera Krakowska świętuje Noc Teatrów jedną z najgłośniejszych kompozycji w historii muzyki – opartą na XII-wiecznym kodeksie wagantów, kantatą „Carmina Burana” Carla Orffa. Spektakl muzyczno-baletowy z choreografią Emila Wesołowskiego i pod kierownictwem muzycznym Tomasza Tokarczyka będzie można zobaczyć 19 czerwca o g. 20.00 w siedzibie Opery.

Podczas Krakowskiej Nocy Teatrów, 19 czerwca, Opera Krakowska wystawi sceniczną wersję kantaty „Carmina Burana” Carla Orffa w choreografii Emila Wesołowskiego i w interpretacji muzycznej Tomasza Tokarczyka. Inscenizacja miała swoją premierę w 2018 roku i spotkała się z pozytywnym przyjęciem publiczności oraz krytyków muzycznych. Jak pisała po premierze Anna Woźniakowska: „Emilowi Wesołowskiemu udało się wyczarować widowisko pełne życia, ruchu, tętniące namiętnością, radością samego istnienia”. W spektaklu wystąpią Soliści, Chór, Balet i Orkiestra Opery Krakowskiej pod dyrekcją Tomasza Tokarczyka.

„Carmina Burana" to powstała w 1937 roku kantata oparta są na świeckich pieśniach średniowiecznych, odnalezionych w bawarskim opactwie Benediktbeuren. Carl Orff wybrał z tego obszernego zbioru tekstów, stworzonych przez wagabundów, studentów i wędrownych kleryków, 24 pieśni i ułożył je na wzór libretta. Pierwsza część to pieśni sławiące naturę i budzącą się wiosnę, druga jest pochwałą Bachusa, trzecia mówi o rozkoszach miłości. Mottem całego utworu jest apoteoza życia i afirmacja świata.

Strona muzyczna odznacza się prostotą melodyki i ekspozycją rytmu. Niemiecki kompozytor w swym dziele zrezygnował ze zdobyczy awangardy na rzecz powrotu do muzycznej tradycji. Jak podaje Dorota Kozińska: „Orff stworzył sugestie muzyki średniowiecznej, stroniąc od chromatyki i polifonii, snując melodie łatwo wpadające w ucho, wzorowane na i tak przecież „egzotycznych" dziełach dawnych mistrzów". Charakter dawnych tekstów podkreślany jest poprzez obecność rozbudowanej sekcji instrumentów perkusyjnych, nierzadko pełniących funkcję ilustracyjną.

W realizacji Opery Krakowskiej sfery: muzyczna z plastyczną i choreograficzną wpływają na siebie, oddziałują i konkurują o uwagę odbiorcy. Monumentalność dzieła i rozmach realizacji, w której nie zabraknie akrobatyki powietrznej, skonfrontowana będzie z momentami lirycznymi, z których najmocniej wybija się słynna fraza „Dulcissime". Widowisko będzie doskonałą okazją do poznania głębi i przesłania średniowiecznej poezji, która, jak podaje Emil Wesołowski, stanowi fantastyczny impuls do działania choreograficznego.

Więcej informacji o wydarzeniu na stronie Opery www.opera.krakow.pl

Anna Piecuch
Materiał Teatru
10 czerwca 2021

Książka tygodnia

Pokusa przebaczenia
Oficyna Literacka Noir Sur Blanc
Donna Leon

Trailer tygodnia