Ciotowska nuda

"Lubiewo: Ciotowski bicz" - reż. Piotr Sieklucki - Teatr Nowy w Krakowie

"Lubiewo" Michała Witkowskiego było literackim objawieniem 2004 r. Pulsujący życiem, genialny językowo, wywrotowy portret środowiska wrocławskich homoseksualistów schyłku PRL - sprzed ery gejów, parad równości i politycznej poprawności - doczekał się sequela, audiobooka oraz dwóch spektakli w reż. Piotra Siekluckiego.

Pierwszy,,,Lubiewo" sprzed dwóch lat, sukces w dużej mierze zawdzięcza fantastycznemu aktorstwu Pawła Sanakiewicza i Janusza Marchwińskiego, którzy w rolach starzejących się ciot Patrycji i Lukrecji, z wystającymi brzuchami, łysiną i siwizną, ale też nieustającą pogonią za szybką przygodą, zaprezentowali peerelowską, przaśną wersję kampu. "Lubiewo: Ciotowski bicz" nie ma już świeżości pierwszej części. Nie ma także myśli ani akcji.

Trudno właściwie mówić tu o spektaklu, to raczej zlepek scen, niewysokich lotów kabaret. Patrycja i Lukrecja znów trafiają do swojego raju - plaży dla homoseksualistów Lubiewo. Po szybkich numerkach w toalecie zostały tylko wspomnienia (pokazane na scenie). Realna jest za to złość na Michaśkę Witkowską -"tę starą kurwę" która sprzedała do książki ich historie, na ich krwawicy się wzbogaciła, a teraz"se grzeje cipę"w jakichś ciepłych krajach. Cioty zaś co najwyżej mogą sobie podetrzeć tyłki kartkami z jej powieści (co robią). Kolejne pół godziny to seans oklepanych banałów na temat uroków wczasów epoki PRL. Na koniec zaś okazuje się, że chodziło o walkę o prawo każdej jednostki - także starej, brzydkiej i chorej - do miłości. Amen.

Aneta Kyzioł
Polityka
19 września 2013

Książka tygodnia

Ze szczytów Alp…Dramat i teatr szwajcarski w XX i XXI wieku
Wydawnictwo Uniwerystetu Łódzkiego
Karolina Sidowska, Monika Wąsik

Trailer tygodnia

Kto ukradł jutro?
Olga Ptak
Dlaczego wydałam tę książkę? Bo do ...