Czy możemy kochać i kochać?

Czy szczęście ma datę ważności?

Czy miłość rozpuszcza się w życiu małżeńskim? To pytania, które stawia nam sztuka Erica Assousa, jednocześnie zachęcając nas do przemyśleń nad tym – być może - najważniejszym pytaniem, które autor, reżyser i aktorzy zadają publiczności.

Czy możemy kochać i kochać?

Czy szczęście ma datę ważności? Czy miłość rozpuszcza się w życiu małżeńskim? To pytania, które stawia nam sztuka Erica Assousa, jednocześnie zachęcając nas do przemyśleń nad tym – być może - najważniejszym pytaniem, które autor, reżyser i aktorzy zadają publiczności.

Éric Assous o „Szczęściu" (Le Bonheur)

Sceniczna para Luiza i Aleksander odsyła nas do naszych wspomnień, naszych przeszłych niepowodzeń, do naszych własnych poszukiwań miłości, szczęścia i wewnętrznej radości. Także do nadziei na szczęście, którą wszyscy w sobie nosimy, a która przecież sama nas do niego niesie.

Aby zrozumieć grę aktorów, uwidocznić i przekazać widzom wyrażane przez nich emocje, chciałbym móc wystawić „Szczęście" w możliwie najprostszy, najdelikatniejszy, najprawdziwszy i najintymniejszy sposób jaki jest możliwy w teatrze.

Chciałbym aby aktorzy zagrali tę sztukę prosto, naturalnie, a jednocześnie zgodnie z osobistym rozumieniem poczucia szczęścia. Żeby piękno tego uczucia wyrastało z nich samych.

Chcę też, żeby gra aktorska była jak najbardziej naturalna, jak najbardziej wolna od scenicznych wyuczonych form. Niezbędne jest, aby mentalny i uczuciowy współudział, który jednoczy bohaterów, był wyraźnie widoczny. Jakby widzowie byli uprzywilejowanymi świadkami życia małżeńskiego zerkającymi dyskretnie przez okno do sympatycznego sąsiada.

Niechby klimat utworu był wzbogacony tematami równie stosownymi do tej aury. Tematami muzycznymi, które dodadzą muzycznego piękna i kolorytu do uczuć obojga bohaterów.

Brytyjski dramaturg i pisarz Somerset Maugham napisał kiedyś: „Szczęście zaczyna się od spokojnego śniadania". Chciałbym mu móc dopowiedzieć jedynie, że spektakl „Szczęście" składa propozycję w jaki sposób szczęście potrafi potrwać „nieco" dłużej.

Éric Assous
Dziennik Tetralny Katowice
23 października 2020

Książka tygodnia

Opowieści
Wydawnictwo MG
Fiodor Dostojewski

Trailer tygodnia

(F) Paralele
Marek Zimakiewicz
„Paralele”, to inicjatywa Fundacji An...