Feliks Schober (1946 - 1879)

Aktor, śpiewak i pisarz sceniczny.

Urodził się w (być może 30 sierpnia) 1846 w Warszawie. Zmarł 16 sierpnia 1879 w Warszawie.

Feliks Szober, Schober. Był synem kupca warszawskiego. Uczeń warszawskiej Szkoły Dramatycznej. 19 lutego 1864 wystąpił w Warszawskich Teatrach Rządowych w epizodycznej rólce Żyda ("Dożywocie"), a od 1 stycznia 1865 został zaangażowany do chóru i grywał niekiedy role charakterystyczne.

W 1868 przeszedł na etat aktorski i pozostał w zespole WTR do końca życia. Od 13 stycznia 1870 pełnił też funkcję "informatora komedii", tzn. pomocnika reżysera, był również okresowo inspicjentem. Brak dobrych warunków zewnętrznych i nieśmiałość były przyczyną, że grywał jedynie niewielkie role, takie jak: Aktor i Gildenstern ("Hamlet"), Gracjano ("Otello"), Kacper ("Piosnka wujaszka"), Organista ("Okrężne"); "był też dla przyjemnego głosu używany do maleńkich rólek w operach i wodewilach" - wspominał Władysław Krogulski.

Współpracował poza tym z warszawskimi pismami jako autor wierszy satyrycznych, ale największą popularność zdobył wystawionymi w warszawskich teatrach ogrodowych wodewilami: "Podróż po Warszawie", "Podróż Fafuły i Grojseszyka na wystawę paryską", "Ulica Marszałkowska", "Piekło". Był autorem komedii: "Stara panna", "Lekcja śpiewu", "Znakomici".

Tłumaczył również libretta operetkowe, takie jak "Piękna Galatea", "Córka pani Angot" i operowe, m.in. "Mignon". Utwory jego, bardzo popularne wśród publiczności, były ostro krytykowane przez prasę

Źródło: Słownik Biograficzny teatru polskiego

Opracował Ryszard Klimczak
Dziennik Teatralny
16 sierpnia 2017
Portrety
Feliks Schober

Książka tygodnia

Polish Theatre after the Fall of Communism
Cambridge Scholars Publishing
Olga Śmiechowicz

Trailer tygodnia