Helena Rolandowa (1872 - 1952)

Aktorka teatralna i filmowa.

Urodziła się 29 grudnia 1872 w Lublinie, zmarła 20 września 1952 w Skolimowie.

Helena Maria Rolandowa. Właściwie Helena Maria Konopka z Szymborskich. Córka aktora Jana Szymborskiego i aktorki Anieli Szymborskiej, siostra aktora Jerzego Jerzyńskiego, żona aktora Teodora Rolanda, matka aktorów Witolda Rolanda i Jerzego Rolanda.

Debiutowała w 1887 pod panieńskim nazwiskiem w zespole ojca w Płocku. W 1895 wyszła za mąż za Teodora Rolanda i odtąd występowała pod jego nazwiskiem. W 1893 zadebiutowała w Warszawskich Teatrach Rządowych w roli Klarci (Koniec Sodomy) i Maryni (Klub kawalerów) gdzie pozostała do 1915 kiedy to przeszła na emeryturę. Po odzyskaniu niepodległości występowała w Warszawie w teatrach miejskich i w Reducie.

Zagrała także w filmie. Debiut: „Krwawa dola" wg „Szkiców węglem" Henryka Sienkiewicza w reżyserii Władysława Palińskiego (premiera 14 maja 1912), ponadto jeszcz znane są dwa filmy z jej udziałem: „Manewry miłosne czyli córka pułku" (1935) i „Za winy niepopełnione" (1938).

Warunki zewnętrzne predytynowały ją do ról naiwnych, podlotków, paziów, urwisów (S. Dąbrowski). (...) A Adam Grzymała-Siedlecki pisał iż była to(...) jedna z najbardziej ujmujących artystek znających swoje w teatrze miejsce. Żyło w niej dużo bezpośredniej szczerości i niepodrabianej czystości uczuć, gdy odtwarzała role dziewcząt.

rk
Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego, Wikipedia

Opracował Ryszard Klimczak
Dziennik Teatralny
20 września 2017
Portrety
Helena Rolandowa

Książka tygodnia

Polski teatr po upadku komunizmu. Lupa, Warlikowski, Klata
Wydawnictwo Naukowe PWN SA
Olga Śmiechowicz

Trailer tygodnia