Helena Rolandowa (1872 - 1952)

Aktorka teatralna i filmowa.

Urodziła się 29 grudnia 1872 w Lublinie, zmarła 20 września 1952 w Skolimowie.

Helena Maria Rolandowa. Właściwie Helena Maria Konopka z Szymborskich. Córka aktora Jana Szymborskiego i aktorki Anieli Szymborskiej, siostra aktora Jerzego Jerzyńskiego, żona aktora Teodora Rolanda, matka aktorów Witolda Rolanda i Jerzego Rolanda.

Debiutowała w 1887 pod panieńskim nazwiskiem w zespole ojca w Płocku. W 1895 wyszła za mąż za Teodora Rolanda i odtąd występowała pod jego nazwiskiem. W 1893 zadebiutowała w Warszawskich Teatrach Rządowych w roli Klarci (Koniec Sodomy) i Maryni (Klub kawalerów) gdzie pozostała do 1915 kiedy to przeszła na emeryturę. Po odzyskaniu niepodległości występowała w Warszawie w teatrach miejskich i w Reducie.

Zagrała także w filmie. Debiut: „Krwawa dola" wg „Szkiców węglem" Henryka Sienkiewicza w reżyserii Władysława Palińskiego (premiera 14 maja 1912), ponadto jeszcz znane są dwa filmy z jej udziałem: „Manewry miłosne czyli córka pułku" (1935) i „Za winy niepopełnione" (1938).

Warunki zewnętrzne predytynowały ją do ról naiwnych, podlotków, paziów, urwisów (S. Dąbrowski). (...) A Adam Grzymała-Siedlecki pisał iż była to(...) jedna z najbardziej ujmujących artystek znających swoje w teatrze miejsce. Żyło w niej dużo bezpośredniej szczerości i niepodrabianej czystości uczuć, gdy odtwarzała role dziewcząt.

rk
Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego, Wikipedia

Opracował Ryszard Klimczak
Dziennik Teatralny
20 września 2017
Portrety
Helena Rolandowa

Książka tygodnia

Trailer tygodnia

"Edyta Stein" - Synago...
Roberto Skolmowski