Henryk Błażejczyk (1937)

Aktor teatralny, telewizyjny, filmowy i radiowy, lektor.

Urodził się 10 sierpnia 1937 w Warszawie.

Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie (1961).

Debiutował rolą Edwina w jednym z trzech spektakli dyplomowych „Odludki i poeta" Aleksandra Fredry w reżyserii Romana Zawistowskiego (premiera 22 kwietnia 1961). Następnie w warszawskim Teatrze Współczesnym zagrał w „Karierze Artura Ui" Bertolta Brechta w reżyserii Erwina Axera (premiera 6 stycznia 1962). Pracował tam w latach 1961 – 1963. Ponadto występował na deskach Teatru Śląskiego w Katowicach (1963 – 1964), Starego Teatru w Krakowie (1964 – 1967), Teatru J. Słowackiego w Krakowie (1964 – 1965), Teatru Ludowego w Warszawie (1967 – 1970), Teatrze Syrena w Warszawie (1970 – 1973). W latach 1973 – 1975 pracował zagranicą. W latach (1975 - 1983) był spikerem Polskiego Radia w Warszawie. W latach (1983 – 1986) w warszawskim Teatrze Komedia. Od 1 września 1987 należy do zespołu Teatru Dramatycznego im. Jerzego Szaniawskiego w Płocku i należy do czołowych aktorów tej sceny. Zagrał tam wiele ról w tym głównych: Haendel w „Kolacji na cztery ręce", Aktor w „Bogu" Woody'ego Alena, Piotr Skarga w „Jeremiaszu" Karola Wojtyły.

Prezentuje coraz rzadszą umiejętność recytacji i gry klasycznym wierszem np. Sędzia w „Panu Tadeuszu" w reżyserii Marka Mokrowieckiego.
W teatrach dramatycznych zagrał w około stu spektaklach.

W Teatrze Telewizji wystąpił m. in. w spektaklu:
„Stranitzky i bohater narodowy" Friedricha Dürrenmatta (1962) w reżyserii Zygmunta Hübnera, „Urząd" Tadeusza Brezy (1962), „Grube ryby" Michała Bałuckiego (1968), „Demon" Michaiła Lermontowa (1971), „Wszystko dobre co się dobrze kończy" (1974) Williama Szekspira, „Intermedia" (1982) Miguela de Cervantesa.

Również Teatr Polskiego Radia wielokrotnie zapraszał go do współpracy m. in. do spektaklu „Niepokonany" Ernesta Hemingway'a (1962), „Winda" Roalda Dahla (1969) i „Dziesięć sekund" Jerzego Szurmińskiego (1980).

W filmie zadebiutował w 1981 w nigdy nie wyemitowanym serialu „Kto ty jesteś" w reżyserii Ryszarda Filipskiego, nastepnie grał w serialu filmowym „Zmiennicy" (1986) w reżyserii Stanisława Barei, „Trzy kroki od miłości" (1988) w reżyserii Ryszarda Rydzewskiego, „U Pana Boga w ogródku" (2007) w reżyserii Jacka Bromskiego i w 2016 w „Weselu w kurnej chacie) w reżyserii Zbigniewa Lesienia. Wystapił w wielu serialach telewizyjnych m. in. „Miasteczko", „Samo życie", „Plebania", „Egzamin z życia", „Tylko miłość", „Faceci do wzięcia", „Ludzie Chudego", „Ojciec Mateusz" i „Przyjaciółki".

Współtworzył Teatr Poezji z obecnymi profesorkami a wówczas aktorkami krakowskimi: Aleksandrą Górską i Anną Seniuk.

Jest aktorem wszechstronnym, wybitnym twórcą trudnej sztuki stwarzania postaci epizodycznych. Kontynuator dobrej szkoły swoich nauczycieli: Aleksandra Zelwerowicza, Janusza Warneckiego, Jana Kreczmara, Aleksandra Bardiniego ze szkoły warszawskiej. Należy do pokolenia, które szczególną wagę kładzie się na kulturę języka, rzemiosło aktorskie i etykę zawodową.

Zasłużony członek ZASP. Wieloletni przewodniczący koła w Teatrze Płockim.

Źródło: E-teatr, FilmPolski

Opracował Ryszard Klimczak
Dziennik Teatralny
10 sierpnia 2017

Książka tygodnia

Szczery artysta. O Karolu Hubercie Rostworowskim
Społeczny Instytut Wydawniczy Znak
Maria Rostworowska

Trailer tygodnia