Iwona Bielska (1952)

Aktorka filmowa, teatralna, telewizyjna i radiowa.

Właściwie Iwona Bielska-Grabowska. Urodziła się 7 września 1952 w Łodzi.

Po ukończeniu XXVIII LO w Łodzi rozpoczęła studia na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Łódzkiego, które po dwóch latach przerwała. Zdawała do łódzkiej Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera, ale nie dostała się. Jako przyczynę podano tembr głosu. Studiowała na krakowskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej, którą ukończyła 1977.

Teatr
Debiutowała w tym samym roku na deskach Teatru im. Juliusza Słowackiego grając Hankę w „Moralności Pani Dulskiej", związana była z tą sceną przez siedem lat. Przez kolejne sezony często zmieniała miejsca pracy, grała w teatrze STU w Krakowie, Rozmaitości w Warszawie oraz w Nowym w Łodzi. W Teatrze Nowym zagrała jedną ze swoich największych ról, wcieliła się w postać królowej Elżbiety w „Królowej i Szekspirze", sztuka ta była grana również w Teatrze STU i Iwona Bielska chętnie do niej wracała. Otrzymała za tę rolę łódzką Złotą Maskę (Kraków 1997, Łódź 2000), nagrodę na XL Kaliskich Spotkaniach Teatralnych i nagrodę Ludwika w Krakowie. W 1996 powróciła do Teatru im. Juliusza Słowackiego, aby po sześciu latach przejść do Teatru Starego. Gościnnie występuje w warszawskim Teatrze IMKA.

W 2010 wyreżyserowała i zagrała jedną z ról w spektaklu "Niemcy Kruczkowskiej" - Aleksandra Wołoszczuka w Teatrze Polskiego Radia.
Od 1979 zagrała w prawie trzydziestu spektaklach Teatru Telewizji reżyserowanymi przez m. in. Jerzego Gruzę, Mikołaja Grabowskiego, Barbarę Sass, Ireneusza Englerta, Kazimierza Kutza, Krystynę Jandę czy Krzysztofa Babickiego.

Film
Pierwszym filmem, w którym zagrała była „Próba ognia i wody" w reżyserii Włodzimierza Olszewskiego. Szczyt jej kariery filmowej obejmował pierwszą połowę lat 80-tych XX wieku, biorąc pod uwagę jej urodę, aparycję i talent aktorski obsadzano ją w głównych rolach takich obrazów jak „Znaki zodiaku", „Ćma", „Grzechy dzieciństwa", „Okno", „Wilczyca" i in. Później skupiła się na grze scenicznej, powracając na ekrany w „Pułkowniku Kwiatkowskim" Kazimierza Kutza. Cztery lata później pojawiła się w epizodycznej roli w filmie „Jak narkotyk", a w 2000 w „Wyroku na Franciszka Kłosa". W tym samym roku po raz pierwszy zagrała w serialu telewizyjnym „Adam i Ewa". W 2004 wystąpiła w „Weselu" w reżyserii Wojciecha Smarzowskiego, za którą otrzymała Polską Nagrodę Filmową czyli Orła. Talent aktorski pozwala Bielskiej grać postacie o skrajnie różnych osobowościach, dzięki czemu jest chętnie zapraszana do gościnnego uczestniczenia w telenowelach i serialach m.in. "Niania", "Hela w opałach" i "Magda M." Od 2011 gra w serialu „Przepis na życie", wystąpi też w serialu "Aida.

Życie prywatne
Urodziła się na łódzkich Bałutach w rodzinie fotografików. W młodości uprawiała wyczynowo siatkówkę, reprezentując barwy ŁKS-u Łódź grała w I i II lidze, a w szczytowym momencie w reprezentacji Polski.

Jej mężem jest aktor Mikołaj Grabowski, mają syna Michała.

Nagrody
1991 - Nagroda zespołowa dla twórców przedstawienia "Opis obyczajów" wg J. Kitowicza na XXXI Kaliskich Spotkaniach Teatralnych
1997 - Krakowska "Złota Maska"
2000 - Nagroda za rolę królowej Elżbiety w sztuce "Królowa i Szekspir" z Teatru Nowego w Łodzi na 40. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych
2000 - "Złota Maska" dla najlepszej aktorki przyznana przez łódzkich recenzentów za rolę Elżbiety I w sztuce "Królowa i Szekspir" w Teatrze Nowym (29.06)
2002 - Ludwik, nagroda krakowskiego środowiska teatralnego za rolę Elżbiety II w sztuce "Kólowa i Szekspir" Esther Vilar w Teatrze STU w Krakowie
2005 - Orzeł (Polska Nagroda Filmowa) Nagroda w kategorii: Najlepsza drugoplanowa rola kobieca w filmie „Wesele"
2006 - Nagroda za rolę Teresy w przedstawieniu "Auto da fe" w Starym Teatrze w Krakowie na I Ogólnopolskim Konkursie na teatralną inscenizację dawnych dzieł literatury europejskiej w Warszawie
2008 - Nagroda w kategorii: Najlepsza Aktorka za rolę Brigid w przedstawieniu "Factory 2" na I Międzynarodowym Festiwalu Teatrów "Boska Komedia" w Krakowie w uznaniu "siły przekazu oraz wielkiej odwagi w stworzeniu postaci emanującej wielkim ciepłem, które uosabiało istotę Brigid Berlin"

Źródło: Wikipedia, FilmPolski

Opracował Ryszard Klimczak
Dziennik Teatralny
7 września 2017
Portrety
Iwona Bielska

Książka tygodnia

Trailer tygodnia

"Edyta Stein" - Synago...
Roberto Skolmowski