Janusz Bylczyński (1920 - 1990)

Właściwie Janusz Dęboróg-Bylczyński - aktor teatralny, filmowy, telewizyjny, radiowy i dubbingowy.

Urodził się 6 lipca 1920 w Saratowie w Rosji. Zmarł 30 września 1990 w Warszawie.

Aktor teatrów warszawskich: Narodowego (1949-50; 1952-57; 1969-79), Polskiego (1950-51; 1966-69), Współczesnego (1958-66), Kwadrat (1981-84), Na Woli (1984-86). Był popularnym i lubianym aktorem filmowym.

Syn pedagoga i krytyka muzycznego Jakuba Dęboróg-Bylczyńskiego i Zofii Łytkowskiej, nauczycielki i działaczki oświatowej. W okresie międzywojennym mieszkał z ojcem w Tomaszowie Mazowieckim, gdzie ukończył szkołę średnią.

Zmobilizowany w przeddzień wybuchu wojny, został przydzielony do 30 Pułku Piechoty Strzelców Kaniowskich. Brał udział w obronie Sieradza i natarciu pod Mszczonowem. Kampanię wrześniową zakończył w stopniu chorążego. Oddział, w którym walczył, został rozbity w okolicach Młocin 21 września 1939. Po wojnie odznaczony Medalem "Za udział w wojnie obronnej 1939".

W 1949 ukończył studia na Wydziale Aktorskim PWSFTviT w Łodzi. Był dwukrotnie żonaty: z Barbarą Fijewską i Kirą Gałczyńską. Miał dwóch synów: Andrzeja Bylczyńskiego i Mikołaja Gałczyńskiego.

Zmarł w Warszawie, pochowany na na Cmentarzu Komunalnym Północnym na Wólce Węglowej.

Źródło: Wikipedia

(oprac. rk)
Dziennik Teatralny
30 września 2017

Książka tygodnia

Szczery artysta. O Karolu Hubercie Rostworowskim
Społeczny Instytut Wydawniczy Znak
Maria Rostworowska

Trailer tygodnia