Każdy znajdzie tu miejsce dla siebie

„Theatrum Magicum" - Marcin Giżycki - Fundacja Rozruch, Black Dwarf Production

THEATRUM MAGICUM opowiada o występie iluzjonisty na deskach łańcuckiego teatru w końcu XVIII w. (realia czasowe traktowane są mocno umownie). Można w nim łatwo rozpoznać trzy postacie: Kasandra z „Parad" hrabiego Jana Potockiego, Georges'a Mélièsa z jego własnych filmów oraz wielkiego osiemnastowiecznego blagiera barona Münchhausena, jakiego znamy z filmu Karela Zemana i ilustracji Gustave'a Doré. Scenariusz zawiera aluzje do pisarstwa Potockiego, prehistorii kina i niemych filmów, ale THEATRUM MAGICUM nie będzie wymagał od widza specjalnej erudycji. Powinien być tym, czym w istocie jest każde widowisko iluzjonistyczne – zabawnym, zadziwiającym spektaklem.

Premiera filmu odbyła się podczas 42 Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni – 2018

THEATRUM MAGICUM opowiada o występie iluzjonisty na deskach łańcuckiego teatru w końcu XVIII w. (realia czasowe traktowane są mocno umownie). Można w nim łatwo rozpoznać trzy postacie: Kasandra z „Parad" hrabiego Jana Potockiego, Georges'a Mélièsa z jego własnych filmów oraz wielkiego osiemnastowiecznego blagiera barona Münchhausena, jakiego znamy z filmu Karela Zemana i ilustracji Gustave'a Doré. Scenariusz zawiera aluzje do pisarstwa Potockiego, prehistorii kina i niemych filmów, ale THEATRUM MAGICUM nie będzie wymagał od widza specjalnej erudycji. Powinien być tym, czym w istocie jest każde widowisko iluzjonistyczne – zabawnym, zadziwiającym spektaklem.

Film został zrealizowany w XVIII wiecznych wnętrzach Zamku w Łańcucie. Główne sceny rozgrywają się w teatrzyku dworskim, jednym z nielicznych zachowanych w Europie. Wykorzystano w nich oryginalne dekoracje teatralne z czasów jego świetności. W 1792 roku w teatrze tym wystawiono „Parady" hrabiego Jana Potockiego, napisane na prośbę księżnej Izabelli Lubomirskiej, do których nawiązuje Theatrum Magicum. W produkcję filmu zaangażowała się grupa artystyczna Czarny Karzeł, która stworzyła ruch sceniczny, przygotowała kostiumy i rekwizyty oraz wystąpiła w filmie. Znakiem rozpoznawczym grupy są realizacje poszerzone o wymiar społecznego zaangażowania osób niezwiązanych zawodowo z projektami filmowymi. Plan zdjęciowy Czarnego Karła działa jak doskonały mechanizm, w którym każdy wykonuje to co jest mu bliskie, a jednocześnie sprawia przyjemność.

Każdy znajdzie tu miejsce dla siebie, niezależnie od wieku, wykształcenia i umiejętności zawodowych. Najbardziej liczy się chęć i pasja współdziałania, które powodują, że wszystkie elementu filmu realizowane są na najwyższym poziomie artystycznym.

Marcin Giżycki
Marcin Giżycki poszukuje odpowiedzi, a właściwie zadaje pytanie, o to, czym jest sztuka animacji, nie tylko filmowcom, ale także innym artystom (na przykład zajmującym się teatrem lalek). W swoich poszukiwaniach zaś, zdaje się sympatyzować z wielkimi artystami, także reżyserami filmów fabularnych, Bergmanem i Fellinim, czy też z Mélièsem – człowiekiem, który uczynił z filmu dzieło sztuki. Giżycki opowiada się zatem po stronie tych na poły kuglarzy, na poły mistyków, którzy wierzyli w obraz, nie zaś w rzeczywistość i dzięki tej wierze oraz fascynacji magią kina potrafili pozornie banalnemu fragmentowi rzeczywistości nadać przesycony indywidualizmem charakter. Balansowali oni nieustannie na granicy jawy i snu. Podobnie rzecz ma się z Marcinem Giżyckim, którego w sztuce zdaje się pociągać nie opowiadanie historii, ale sytuacje niedopowiedziane, dające wyraz przeświadczeniu, że świat nie jest takim, jakim się nam jawi. Historyk sztuki i filmu, krytyk, reżyser, fotograf. Laureat nagrody za wybitny wkład w studia nad filmem animowanym przyznawanej przez festiwal Animafest w Zagrzebiu (2016). Profesor w Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych. Dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Filmów Animowanych „Animator" w Poznaniu.

Od 1988 r. związany jest z amerykańską uczelnią Rhode Island School of Design w Providence (USA). W latach 1979-1981 by redaktorem naczelnym kwartalnika „Animafilm" – organu Międzynarodowego Stowarzyszenia Twórców Filmu Animowanego ASIFA. Pracował też w redakcjach „Literatury" i „Projektu". Jest autorem kilku książek, m.in. „Awangarda wobec kina. Film w kręgu polskiej awangardy artystycznej dwudziestolecia międzywojennego" (1996), "Nie tylko Disney. Rzecz o filmie animowanym" (2000), „Koniec i co dalej? Szkice o postmodernizmie, sztuce współczesnej i końcu wieku" (2001), „Słownik kierunków, ruchów i kluczowych pojęć sztuki drugiej połowy XX wieku" (2002) i „Wenders do domu" (2006). Zrealizował m.in. następujące filmy: „Providence to ja! Opowieść o H. P. Lovecrafcie i jego mieście" (1997), „Wyspa Jana Lenicy" (1998); „Podróże Daniela Szczechury" (2005), „Sycylijska Pchła" (2008), „Alfred Schreyer z Drohobycza" (2010), „Aquatura" (2010), „AE" (2011), „Kinefaktura" (2012), „FFF1" (2013), „Magiczne życie. Opowieść o American Magic-Lantern Theater" (2014), „Watch Your Thoughts" (2015), „Mono Canne" (2015), „STO[NE]S" (2015), „Monument" (2016), „Stone Story" (2016).

Zbigniew Kotecki
Absolwent Wydziału Operatorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi z 1979 roku. W latach 1980–1999 związany z łódzkim studiem filmowym Se-ma-for. Od 1982 współpracuje z Telewizyjnym Studiem Filmów Animowanych w Poznaniu.

W 2008 uzyskał stopień naukowy doktora sztuk filmowych w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi. Współpracuje z Wyższą Szkołą Sztuki i Projektowania w Łodzi, Bielską Wyższą Szkołą im. J. Tyszkiewicza w Bielsku-Białej i Polsko-Japońską Akademią Technik Komputerowych w Warszawie.

Iluzjonista, aktor, komik, kaskader, absolwent Policealnej Szkoły Cyrkowej w Warszawie oraz Szkoły Kaskaderów Filmowych „13". Występował na scenach teatrów, kabaretów, jak również na arenach cyrkowych i festiwalach ulicznych.

Stworzył niepowtarzalny styl i charakter. I tak został Panem Ząbkiem. Przy pomocy sztuki iluzji buduję swoje show, którego zadaniem jest trzymać w napięciu, zaskakiwać, bawić i śmieszyć. Występował również w programach telewizyjnych, takich jak „Mam Talent, czy „Pytanie na Śniadanie".

Diana Ronnberg
Urodzona w 1983r. w Gorzowie Wlkp. w Polsce Przeprowadziła się do Szwecji, gdzie skończyła Liceum Muzyczne w miejscowości Kungsbacka. Ukończyła studia magisterskie na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Wydział Komunikacji Multimedialnej, kierunek Fotografia (Dzisiaj UAP.) W 2009 obroniła pracę magisterską pt. „Pozostałości", w pracowni u profesora Krzysztofa. J. Baranowskiego, Pracę pisemną napisała u prof. Romana Kubickiego.

W 2013 rozpoczęła studia doktoranckie na wydziale intermediów w pracowni u prof. Witosława Czerwonki na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Obecnie doktorantka u prof. Grzegorza Klamana. Mieszka i pracuje w Polsce oraz w Szwecji. Zajmuję się sztuką video, fotografią, instalacją, malarstwem, poezją oraz śpiewem. Od 2013 roku współtworzy zespół muzyczny Combi Cats z Kordianem Lewandowskim.

Grzegorz Pleszyński
Ur. 1955 w Olsztynie. Studia ukończył na Wydziale Sztuk Pięknych UMK Toruń. Zajmuje się malarstwem, rysunkiem, grafiką, projektowaniem okładek i plakatów, fotografią, video-artem, performance, happeningiem. Pracuje w więzieniach ze skazanymi (za swoją dziesięcioletnią pracę otrzymał srebrny medal zasługi z rąk Ministra Spraw Wewnętrznych), współtworzy z ludźmi niepełnosprawnymi i upośledzonymi, uczy dzieci i młodzież (nagroda Ministra Edukacji Narodowej i nagroda Kuratora Oświaty ).

Od 1999 roku jest dyrektorem bydgoskiego oddziału Międzynarodowego Muzeum Artystów (International Artists Museum). Był współorganizatorem Konstrukcji w Procesie 2000 pod nazwą „Ta Ziemia Jest Kwiatem". Jest autorem projektu edukacyjno – artystycznego pn. „Antydepresyjna Szkoła"oraz wielu projektów artystycznych z ludźmi niepełnosprawnymi, między innymi w bydgoskiej szkole dla osób niedowidzących.

Grupa Czarny Karzeł
Nieformalna grupa artystyczna powstała w Bydgoszczy w marcu 2009 roku z inicjatywy Marty Filipiak i jej przyjaciół. Członkowie Grupy tworzą barwny przekrój osób wywodzących się z różnych środowisk oraz różnych profesji. Skład jest zmienny. Czarny Karzeł z pomocą zaprzyjaźnionych artystów i Fundacji tworzy niezależne plany zdjęciowe, pisze scenariusze, projektuje i wykonuje scenografię do swoich kolejnych filmów. Filmy często realizowane są w formie warsztatów społeczno – artystycznych angażujących społeczności lokalne.

Najważniejsze realizacje grupy:
– Sny Mani (2009), film, reż. M. Filipiak
– Sobotnia Góra (2011), film, reż. M. Filipiak
– Mała Syrenka (2013), film, reż. M. Filipiak
– Międzynarodowe Spotkania Nieprzypadkowe.
– Oko nigdy nie śpi – festiwal (2014, 2015, 2016)
– Plus minus czyli podróże muchy na Wschód (2014), film, reż. B. Dziworski
– Społeczny Chór Czarnego Karła (2016)
– Theatrum Magicum (2016), film, reż. M. Giżycki

Kordian Lewandowski
Urodzony w 1983 r. w Gdańsku. Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, na wydziale Rzeźby i Intermediów. W 2008 obronił pracę magisterską z wyróżnieniem u prof. Witosława Czerwonki oraz prof. Stanisława Radwańskiego.

Mieszka i pracuje w Gdańsku. Zajmuje się sztuką video, muzyką, rysunkiem oraz rzeźbieniem w technice 3D. Od 2013 roku współtworzy zespół muzyczny Combi Cats z Dianą Rönnberg.

Tadeusz Żak
Marzeniem Tadeusza od dziecka był teatr i film. Zagrał w filmie Sprawa się Rypła kiedy był nastolatkiem. Od 10 lat współpracuje z Operą Krakowską.

W 2016 roku wystąpił w filmie Theatrum Magicum. W tym samym roku wystąpił jeszcze w dwóch projektach ale do czasu premiery pozostają one tajemnicą. Chętnie przyjmie nowe propozycje filmowe i aktorskie.

Kamil Milewski
Rocznik 79, absolwent Wydziału Chemii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Z zamiłowania fotograf specjalizujący się w reportażu i fotografii krajobrazowej. Przygodę z aparatem rozpoczął jeszcze w erze analogowej.

Podróżnik, marynarz śródlądowy, wielbiciel the Clash i pierogów ruskich. Jak sam mówi „moje artystyczne poszukiwania zaowocowały współpracą z grupą Czarny Karzeł, czego przyszłe skutki są nieprzewidywalne".

Realizatorzy:
Reżyseria: Marcin Giżycki
Scenariusz: Marcin Giżycki
Zdjęcia: Zbigniew Kotecki
Muzyka: Sławomir Szudrowicz, Kordian Lewandowski
Ruch sceniczny: Emilia Malczyk
Scenografia, kostiumy: Marta Filipiak
Producent: Marta Filipiak, Fundacja Kultury Rozruch
Animacja, efekty specjalne,
postprodukcja: Marcin Roszczyniała, Łukasz Owczarzak, Grupa Czarny Karzeł

(-)
Materiał organizatora
31 października 2019
Portrety
Marcin Giżycki

Książka tygodnia

Tajemnicze dziecko
Wydawnictwo Media Rodzina
E.T.A. Hoffmann (Ernst Theodor Amadeus Hoffmann)

Trailer tygodnia

Malta Festival Poznań ...
Michał Merczyński
Dziś ogłaszamy kolejne wydarzenia, kt...