Mieczysław Czechowicz (1930 - 1991)

Aktor teatralny, telewizyjny, radiowy, filmowy, kabaretowy, dubbingowy, lektor.

Urodził się 28 września 1930 w Lublinie. Zmarł 14 września 1991 w Warszawie.

Wychowywał się w miejscowości Równe, gdzie stacjonował jego ojciec, oficer Wojska Polskiego. Po zakończeniu wojny, marząc o karierze aktorskiej, uczył się w lubelskim Studium Dramatycznym i jednocześnie występował w Teatrze Muzycznym w Lublinie (1949–1950), gdzie wystąpił w operetkach: „Romans z wodewilu" Władysław Krzemińskiego (Roman) w reżyserii Kazimierza Dembowskiego (premiera 11 listopada 1949) i „Ptasznik z Tyrolu" Karla Zellera (Radny gminny) w reżyserii Kazimierza Dembowskiego (premiera 27 maja 1950). W kilku operetkach występował jako chórzysta.

W latach 1950–1951 był związany z Teatrem Dramatycznym (dziś Teatr Polski) w Szczecinie: „Rubikon" Flory Bieńkowskiej (Żarnowiec) w reżyserii Tadeusza Żuchniewskiego (premiera 11 sierpnia 1951).

W 1954 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną. Występował w teatrach warszawskich: Teatrze Młodej Warszawy (dziś Teatr Studio), w Teatrze Narodowym (1954–1957), Teatrze Współczesnym (1957–1986) Teatrze Kwadrat (1986–1991) i gościnnie w Teatrze na Woli, w Teatrze Dramatycznym w Elblągu i Teatrze Polskim w Londynie.

W 1954 roku. ukończył warszawską PWST.

W 1958, w czasie studiów, był współzałożycielem Kabaretu Koń, w którym ujawnił się jego talent komediowy. Potem występował w kabaretach: Szpak, Wagabunda, Dudek i U Lopka.

Największą popularność przyniosły Czechowiczowi występy w Teatrze Telewizji. Zadebiutował tam jako Walter "Karawaniarz" w „Operze za trzy grosze" Bertolta Brechta w reżyserii Konrada Swinarskiego (premiera 21 kwietnia 1958). W 1959 zagrał jeszcze w spektaklach: „Z minionych lat lub ..." w reżyserii Konrada Swinarskiego, „Jezioro Bodeńskie" w reżyserii Stanisława Wohla i „Dziady" w reżyserii Adama Hanuszkiewicza.
W sumie w tym teatrze zagrał około 40 ról u takich reżyserów jak: Ludwik René, Zygmunt Hübner, Edward Dziewoński, Erwin Axer, Witold Filler, Janusz Majewski, Andrzej Łapicki, Maciej Wojtyszko, Antoni Halor, Janusz Morgenstern i Jerzy Matula.

Teatr Polskiego Radia okazał się być jego prawdziwym aktorskim „żywiołem". Z jego udziałem zrealizowano ponad 160 słuchowisk. Począwszy od roli Wacława Pierzchały w spektaklu „Ostry dyżur" Jerzego Lutowskiego w reżyserii Erwina Axera (premiera 30 sierpnia 1955) poprzez takie tytuły jak: „Jeszcze jeden dzień" Jerzego Andrzejewskiego, „Pętla" Marka Hłaski, „Dwaj Macieje" Bolesława Leśmiana, „Zielnik snów" Federica Garcíi Lorki, „Kabaret Starszych Panów" Jeremiego Przybory i Jerzego Wasowskiego, „Pocztówki z Neapolu" Stanisława Dygata, „Ja i ty" Stefanii Grodzieńskiej, „Porwanie Europy" Edwarda Fiszera, " Nauka nie poszła w las" Anonima, „Martwe dusze" Mikołaja Gogola, „Rękopis znaleziony u żłobu" Adama Kreczmara, „Zazdrość i Leontyna" Marii Czubaszek, „Co tu kłopotu" Aleksandra Fredry, „Kordian" Juliusza Słowackiego, „Zuzanna i starcy" Stanisława Grochowiaka na „Przygodach Sindbada Żeglarza" Bolesława Leśmiana skończywszy.

Na dużym ekranie zadebiutował w 1953 roku w filmie w reżyserii Aleksandra Forda „Piątka z ulicy Barskiej" (premiera 27 lutego 1954). Ponadto w: „Ósmy dzień tygodnia" (1958), „Szatan z 7-ej klasy" (1960), „Żona dla Australijczyka" (1963), „Barwy walki" (1964), „Nie lubię poniedziałku" (1971), „Wesele" (1972), „Nie ma róży bez ognia" (1974). Ostatnia filmowa rola to Adam Dyląg w „Rififi po sześćdziesiątce" Pawła Trzaski (1989).

Czechowicz, mimo tego, że grał również role dramatyczne, był przede wszystkim aktorem komediowym. Publiczność najbardziej polubiła go za jego niezapomniane, zabawne występy w telewizyjnym "Kabarecie Starszych Panów". Występował między innymi jako "Spory" w parze z Wiesławem Michnikowskim ("Niedużym") w wieczorach Niespodziewany koniec lata, Przerwa w podróży oraz jako jeden z "Tanich Drani" czyli porucznik Rumianek w Ostatnich naiwnych. Poza tym zagrał Kaczyńskiego, narzeczonego pani Moniki w Zupełnie innej historii, rotmistrza huzarów w znakomitym duecie z Ireną Kwiatkowską w Nieznanych sprawcach, oraz Iksa w wieczorze pt. 14 3/4;. Pojawiał się też w Divertimentach Jeremiego Przybory.

Wystąpił również w serialach. Jego role to: Władek, mąż Teresy w Ping-Pongu w Perłach i dukatach Józefa Hena (1965), Teofil Bosman, członek bandy Flasza w odcinku 3, 4, 7, 8 i 9 w Niewiarygodnych przygodach Marka Piegusa Mieczysława Waśkowskiego (1966); sąsiad Kamińskich w odcinkach: 5 i 9 w Wojnie domowej Jerzego Gruzy (1965-66); James, lokaj Anglika w Szach i mat! Andrzeja Zakrzewskiego (1967) i zdun Józef Rojecki w Pożarowisku Ryszarda Bera (1968) w serii Opowieści niezwykłe; Henio w ...Ad libitum (3) w Szkicach warszawskich Henryka Kluby (1969), Konstanty Szawiełło, stryj Józka w odcinkach: 13, 15, 16-21 w Czterej pancerni i pies Konrada Nałęckiego, (odcinek 20 w reż. Andrzeja Czekalskiego) (1969-70); Szymek, brat Jagny w odcinkach: 1-7, 9-11 w Chłopach Jana Rybkowskiego (1972); Hrabia Hortvath w serialu i filmie Janosik Jerzego Passendorfera (1973-74), radca Węgrowicz w odcinkach 1, 7 i 9 w Lalce Ryszarda Bera (1977), Olszewski, dyrektor białostockiej Dyrekcji Lasów Państwowych w odcinku 3 w Karierze Nikodema Dyzmy Jana Rybkowskiego i Marka Nowickiego (1980), Mastalerz, stróż Pałacu Radziwiłłów w Zatorach w odcinkach: 1, 3, 8 i 9 w Zmiennikach Stanisława Barei (1986).

Był narratorem w filmie „Nowy" (1969), w serii dla dzieci „Przygody Misia Uszatka" (1975-1987) i lektorem w „Dawni kronikarze zapisali...".

Nagrody i odznaczenia:
1962 - Srebrna Maska w plebiscycie "Expressu Wieczornego"na najpopularniejszych aktorów telewizyjnch
1963 - Srebrna Maska w plebiscycie "Expressu Wieczornego"na najpopularniejszego aktora teleizyjnego
1964 - Srebrna Maska w plebiscycie "Expressu Wieczornego" na najpopularniejszych aktorów telewizyjnych
1967 - Odznaka 1000-lecia
1971 - Złoty Krzyż Zasługi
1987 - Krzyż Kawalerski OOP

Źródło: Culture.pl, E-teatr, FilmPolski

Opracował Ryszard Klimczak
Dziennik Teatralny
14 września 2017

Książka tygodnia

Banialuka Bielsko-Biała 70 lat
Teatr Lalek Banialuka, Bielsko-Biała 2017
Lucyna Kozień - koncepcja i redakcja

Trailer tygodnia