Niezborny sen Melizandy

"Peleas i Melizanda" - reż. Katie Mitchell - Teatr Wielki - Opera Narodowa w Warszawie

Brytyjska reżyserka teatralna i operowa, która przygotowała spektakl w koprodukcji Opery Narodowej z Festiwalem w Aix-en-Provence, zmieniła treść opery Debussy'ego opartej na symbolistycznym dramacie Maeterlincka.

Zamiast opowieści o tajemniczej kobiecie znalezionej w lesie przez starszego mężczyznę, którego poślubia, a potem zakochuje się z wzajemnością w jego młodszym bracie, oglądamy sen tytułowej Melizandy. A jako że sny bywają bez sensu, mamy się nie dziwić, gdy wydarzenia na scenie mają niewiele wspólnego z tekstem. Mitchell wypracowała swój szczególny język rozgrywania akcji w różnych pomieszczeniach na przemian odsłanianych lub zasłanianych (w tym czasie odbywa się szybkie przemeblowanie, wymagające pracy całej armii pracowników technicznych, którzy wyszli osobno do ukłonów i dostali wielkie brawa). Wszelkie mankamenty inscenizacji przesłania jednak znakomicie wykonana muzyka, co jest zasługą dyrygenta Patricka Fournilliera, orkiestry oraz solistów, w większości zagranicznych: Sophie Karthauser (Melizanda), Bernarda Richtera (Peleas) i Laurenta Alvaro (Golaud). Polski wkład jest tu dużo mniejszy, ale też bardzo pozytywny: Karolina Sikora (Genevieve) i Joanna Kędzior (Yniold).

Dorota Szwarcman
Polityka
2 lutego 2018

Książka tygodnia

Szekspir bez cenzury. Erotyczny żart na scenie elżbietańskiej
Wydawnictwo słowo/obraz terytoria Sp. z o.o.
Jerzy Limon

Trailer tygodnia