Nowy lokator

"Vladimir" - reż. Jan Naturski - Teatr Ekipa, Warszawa

Teatr EKIPA to zespół złożony z profesjonalnych aktorów, którego celem jest uczestniczenie w kulturalnym życiu Warszawy. Teatr powstał w 2011 roku i od tego czasu stara się tworzyć atrakcyjną ofertę wydarzeń dla mieszkańców stolicy.

EKIPA to teatr niezależny i poszukujący. Zależy nam na bezpośrednim kontakcie z widzem. Chcemy by publiczność dobrze się czuła w naszym towarzystwie i spotykała nas w miejscach niekoniecznie kojarzących się z teatrem. Spektakle takie jak "Urban Sounds", "Opowieść Wigiljna", czy "Miłość szuka mieszkania" grane były w różnych lokalizacjach. Zabieg ten ma na celu odwiedzenie widzów w miejscach, które znają i lubią, które kojarzą z czymś innym niż działalność teatralna.

W naszej twórczości odnosimy się do otaczającego nas świata, dotykając tak samo jego współczesności jak i historii. Spektakle mają zawsze formę wydarzenia, które odbywa się w jakimś konkretnym miejscu w mieście. Lubimy łączyć różne formy teatralne i sceniczne, by zawsze poszukiwać czegoś nowego i nigdy się nie powtarzać.

Największą siłę teatru stanowią aktorzy, którzy poprzez swoją zawodową obecność w mediach, ale i długoletnią współpracę z prestiżowymi scenami stolicy i kraju są najlepszą wizytówką Teatru EKIPA.

Ekipa Vladimira:

Paweł Ferens
Debiutował w teatrze współczesnym we wrocławiu w spektaklu „Biedronki powracają na ziemię" w reż. Piotra Kruszczyńskiego. W tym samym teatrze grał w spektaklu „np. Majakowski" reż. Krystyna Maissner. Współpracował również z wrocławskim teatrem Capitol przy spektaklach „Dzieje grzechu" i „Hair". Na ekranie debiutował w filmie „Piksele" Jacka Lusińskiego. Grał również w takich produkcjach jak „Golgota wrocławska" i „Sala samobójców" Janka Komasy, „Mała moskwa" Waldemara Krzystka, „Wymyk" Grega Zglińskiego i wielu serialach telewizyjnych.

Jędrzej Taranek
Aktor teatralny, filmowy i telewizyjny. Prezes i założyciel Stowarzyszenia Teatralnego EKIPA. Współpracował z takimi teatrami jak warszawski Teatr Narodowy, Teatr Studio, Instytut Teatralny i Teatr Palladium, wrocławski Teatr Ad Spectatores. Na swoim koncie ma ponad 20 premier teatralnych. Brał udział w wielu projektach filmowych w tym kilku 30'. Jego twarz jest dobrze znana widzom w całej Polsce chociażby z serialu "Ojciec Mateusz" czy serialu "To nie koniec świata"

Dagmara Bąk
Zadebiutowała główną rolą w holenderskim filmie "Among Us" Marco Van Geffena, którego premiera odbyła się na 64. międzynarodowym festiwalu filmowym w Locarno gdzie zdobyła Nagrodę Ekumeniczną. Grała również w takich filmach jak "Kop Głębiej" Konrada Szołajskiego czy "Chce się żyć" Macieja Pieprzycy (nagrodzonym m.in. na festiwalach w Montrealu i Gdyni), brała udział w wielu produkcjach telewizyjnych. Na deskach teatru występuje regularnie od 2009 r. a w kwietniu 2013 otrzymała nagrodę dla najlepszej aktorki na festiwalu teatralnym w Rybniku za rolę w spektaklu "Blackbird" Konrada Dulkowskiego.

Jarosław Książek
Aktor teatralny i telewizyjny. Absolwent Studium Aktorskiego Machulskich oraz PWST Wrocław.
Współpracował z Teatrem Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim. To jego pierwszy spektakl z Teatrem Ekipa.

Jan Naturski
Reżyser, dramaturg i aktor. Współpracuje z wrocławskim Teatrem Ad Spectatores, gdzie gra w wielu spektaklach repertuarowych. Debiutował w „One Day in Europe" R. Hurford'a w reż. Patrica Lancarica. Tourne spektaklu obejmowało pięć krajów z premierą w Bratysławie. Fabularnie debiutował w 2005 r. rolą Niemca w filmie „Beethoven – Faith&Fury". Grał również w takich filmach jak „Afonia i Pszczoły" J.J.Kolskiego, „Nie opuszczaj mnie" E. Stankiewicz, „80-milionów" W. Krzystka czy „Nightwatching" P. Greenawaya. Jest autorem wielu adaptacji, dramatów i piosenek. Jako reżyser współpracował z wrocławskim teatrem Capitol przy „Czekając na Otella" oraz „Umwuka", natomiast współpracując z Teatrem EKIPA wyreżyserował spektakl „Miłość szuka mieszkania".

O Vladimirze Teatru Ekipa

"Vladimir" to tekst słoweńskiego dramaturga Matjaza Zupancica z 1997. Jeden z pokoi w mieszkaniu Alesa, Masy i Mikiego zajmuje nowy lokator. Vladimir pojawia się w samą porę, bo trójka przyjaciół ma spore problemy z utrzymaniem mieszkania. Sęk w tym, że nowy lokator jest bardzo tajemniczy.
Ale przecież o Vladimirze coś jednak wiemy. Ma za sobą skomplikowany życiorys i służbę w mundurze. Wiadomo, że kiedyś miał żonę, ale nie wiadomo co się z nią stało. Dla przyjaciół jest dobroduszny, dla wrogów - niebezpieczny. Vladimir to silny człowiek na trudne czasy, gotów pomóc każdemu, kto podziela jego zasady. Bo vladimir ma zasady i wciela je w życie. I ma pieniądze.
Tyle wiemy o nim na początek, ale z czasem dowiemy się więcej. Vladimir nigdy nie wyprowadza się szybko, kiedy już się gdzieś wprowadzi, bo Vladimir nie wprowadza sie do mieszkania, on wprowadza sie do głowy.

Co wiemy o postaci z tekstu:

„Vladimir" to współczesna sztuka autorstwa Matiasa Zupancica. Opowiada historię trójki przyjaciół, która w związku z problemami finansowymi decyduje się na wynajem pokoju pewnemu nieznajomemu. Tytułowy Vladimir to właśnie nowy lokator. Jest inny niż reszta bohaterów, dużo bardziej zaradny i doświadczony, ale także niosący ze sobą pewną tajemnicę, a nawet niepokój. Jego pojawienie się diametralnie zmienia dotychczasowe życie reszty bohaterów. Zdają się oni poddawać jakiejś podskórnej manipulacji, która pcha ich właśnie tam, gdzie Vladimir sobie życzy. Nie dość że obdarowuje ich osobliwymi prezentami jak młotek czy małe zielone figurki, to również zaczyna rozwiązywać za nich ich problemy życiowe. Z czasem znajdują się w sytuacji, w której coraz bardziej zależą od swojego nowego współlokatora, odkrywając jednocześnie jego mroczną przeszłość i wynaturzone postrzeganie świata.
Vladimir szybko pozbywa się jednego z domowników, natomiast dla innego staje się przykładem na radzenie sobie z przeciwnościami. Widać to doskonale w rozmowie Vladimira z Aleszem, w której ten pierwszy utwierdza drugiego, iż musi uważać na swojego najlepszego kolegę, gdyż ten może odebrać mu kobietę. Wszystko oczywiście po to by pozbyć się nielubianego współlokatora i zająć jego pokój. W końcu relacje w mieszkaniu diametralnie się zmieniają. Dotychczasowi przyjaciele się kłócą, Vladimir staje się samozwańczym panem domu, a jedyna w towarzystwie kobieta – Masza, próbuje odnaleźć się w nowej sytuacji, zupełnie nieświadoma jakim zagrożeniem może być dla niej tajemniczy Vladimir. Ostatecznie nasi bohaterowie będą musieli zmierzyć się nie tylko z podstępnym psychopatą, ale także z własnymi niedoskonałościami i kompleksami.

Dramat „Vladimir" opowiada o mechanizmach działania zła. O manipulacji, a także o niebezpieczeństwach czyhających na nas nie tylko w skali lokalnej, ale również i globalnej. Jest to studium sytuacji, w której ktoś z zewnątrz zaczyna zajmować nasze terytorium i dyktować na nim swoje warunki. Przykład na to jak każdą manipulację można przykryć płaszczykiem pomocy i chęci wprowadzenia ładu do otaczającego świata. Trudno wskazać, jakiś najbardziej wymowny i intrygujący moment w tej sztuce. Każda postać i sytuacja zdaje się idealnie korespondować z otaczającą nas rzeczywistością. Wszystko w tej sztuce zdaje się trafnie odzwierciedlać sytuacje, w których każdy z nas może się znaleźć... tytuł także.

 

(-)
Materiał Teatru
4 listopada 2016
Portrety
Jan Naturski

Książka tygodnia

W trzech zdaniach. Notatki z lat 2018-2019
Wydawnictwo Universitas
Krzysztof Orzechowski

Trailer tygodnia

„Viva La Mamma" - reż....
Roberto Skolmowski