Nowy polski taniec w Madrycie

Festival Internacional Madrid en Danza

W ramach prestiżowego Festival Internacional Madrid en Danza zaprezentowany zostanie poslki spektakl "Happy". To spektakl, który zdążył podbić serca publiczności nie tylko w Polsce, ale także na Wyspach Brytyjskich i w Czechach. Jego siła tkwi nie tylko w osobie legendarnego choreografa Nigela Charnocka, ale także temacie i formie eksponującej potencjał występujących w widowisku młodych polskich tancerzy

Charnock nadaje mu charakter energetycznego i dynamicznego widowiska, opartego na doświadczeniach wywiedzionych z okresu, gdy artysta współkreował nowe zjawisko na europejskiej scenie – physical theatre (teatr fizyczny) zakładając i tworząc spektakle kultowego brytyjskiego DV8Physical Theatre. Zaproponowany w spektaklu punkt wyjścia prowadzący do decyzji choreograficznych i wykreowania konkretnego ruchowego języka, odnosi się do codziennej mowy ciała, jednocześnie zachowując swój taneczny i niezwykle dynamiczny charakter.

Dziewięcioro tancerzy w zamierzeniu tworzy sugestywne obrazy, noszące w sobie ślad rozpoznawalnej na całym świecie ekspresji Charnocka, jedynej w swoim rodzaju mieszanki hiperdynamicznego, często gwałtownego, ale zarazem lirycznego, przepełnionego metafizycznym niepokojem, ruchu, którego forma tylko z pozoru wydaje się być humorystyczna. Pod lekkim tonem i widowiskową formą kryje się drugie dno spektaklu - właściwy temat przedstawienia. Choreograf porusza w nim bowiem zagadnienie polskości, w sposób, w który nie odważyłby się go podjąć żaden rodzimy artysta. Ucieka się do stereotypów. Zainspirowany swoimi wcześniejszymi pobytami w naszym kraju, postanowił spojrzeć na Polskę okiem przybysza z zewnątrz, pełnym dystansu i zadziwienia połączonego jednak zdecydowanie z rosnącym zainteresowaniem i sympatią. Celem artysty nie było pokazać nam, Polakom, jacy w istocie jesteśmy, ale jak najczęściej poza Polską postrzegają nas inni. Obok więc nieuniknionego zgłębiania polskich stereotypów, Charnock odnalazł także leżącą w naszej naturze energię, która jest mu bliska, która jednak często w codziennym życiu zostaje przez nas samych tłamszona.

Przedstawienie zostało umieszczone w kontekście nie do końca realnej, bardziej "wyobrażonej" przez Charnocka polskiej wsi. Dzięki temu zabiegowi miejsce to zyskuje także pewne uogólnienie - zawieszone pomiędzy folklorem a swego rodzaju "współczesnym wizerunkiem", gdzie najłatwiej o wyraziste obrazy i wyłapane stereotypowe zachowania, może być także każdym miejscem, niekoniecznie stricte polskim - miejscem symbolicznym. Spektakl odważnie porusza temat, który ma w naszej kulturze wiele odniesień i znaczeń, czerpie inspirację z rzeczywistości, ale także z kontrastu miedzy wczoraj i dziś. Z tej antynomii korzystają polscy tancerze, którzy nadają proponowanym przez Charnocka układom niepowtarzalny styl. Całość przedstawienia zatopiona jest także w polskiej muzyce ludowej i popularnej muzyce współczesnej, co nadaje produkcji kolorytu i energii. W rezultacie powstał spektakl porywający, którym młodzi Polacy – obywatele Europy – z przymrużeniem oka opowiadają o rodzimej tradycji i "polskiej naturze" udowadniając nie tylko poczucie humoru, ale i doskonałe taneczno-aktorskie umiejętności stanowiące ogromny potencjał i kapitał współczesnego polskiego tańca.

Projekt, łączący polskich artystów z zagranicznym choreografem, jest także znakiem wejścia polskiego tańca do międzynarodowego środowiska tanecznego. Entuzjastycznemu odbiorowi spektaklu sprzyja spojrzenie z zewnątrz zaoferowane przez choreografa, gdyż jest ono tak naprawdę spojrzeniem każdego niepolskiego widza, a co za tym idzie sprawia, że "Happy" komunikuje się z publicznością pod każdą szerokością geograficzną – trudno o lepszy spektakl dla promocji polskiego tańca.

Tancerze:

Janusz Orlik:
Urodzony w 1981 roku tancerz, choreograf; absolwent warszawskiej szkoły baletowej. Studiował w Brucknerkonservatorium Linz (Austria). Podczas studiów rozpoczął pracę w zespole młodych tancerzy x.IDA Dance Co. (Austria). Od 2002 r. jest stałym członkiem Vincent Dance Theatre (Sheffield, UK). Występował w produkcjach wielu choreografów takich, jak Olga Cobos, Peter Mika, Catherine Guérin, Rebekka Od początku swojej kariery artystycznej tworzy również własne prace choreograficzne. Jest autorem spektakli "Exérese monobloc" (2004), "a bliźniego swego jak siebie samego" powstałego w ramach pierwszej edycji Solo Projekt 2006 (Stary Browar, Poznań), "Live on stage" (2008), "Święto wiosny" (2011). W 2007 roku wystąpił w spektaklu towarzystwa gimnastycznego "nic". W  spektaklu "Happy" uczestniczł jako tancerz i asystent w choreografii Nigela Charnocka(Stary Browar, Poznań). W 2010 roku wziął udział w spektaklu "Forces" zespołu Kwaad Bloed. W styczniu 2011 roku, wraz z artystami z Anglii, Bułgarii, Chorwacji i Grecji uczestniczył w tygodniowej rezydencji w Londynie, rozpoczynając pracę nad nowym spektaklem Nigela Charnocka pod roboczym tytułem "Cold Tongue". Pozostałe prace to m.in. "Wysokie obcasy" (Opera Krakowska, 2007), "Alfa" (Scena Tańca Współczesnego, Poznań 2009), "Folk" (Szkoła Tańca i Baletu Fouetté, Poznań 2009). W 2001 roku Orlik zdobył I nagrodę w konkursie choreograficznym "Das Podium" (Linz, Austria) za spektakl "Monodrama". Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w roku 2011.

Anna Steller:

Performerka, tancerka ur. w 1979 roku, współpracuje z gdańskim Teatrem Dada von Bzdülow i teatrem Patrz Mi Na Usta. Występowała gościnnie w Teatrze im. Gombrowicza w Gdyni i Teatrze Wybrzeże. W 2005 roku wraz z Magdą Jędrą, Grzegorzem Welizarowiczem i Zbigniewem Bieńkowskim założyła zespół Good Girl Killer. Jej grupa ma na swoim koncie cztery premiery, które prezentowane były na festiwalach w Polsce i za granicą.W 2003 stypendystka Dance Web Scholarship na festiwalu Tańca "Impulstanz" w Wiedniu. Jest laureatką Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska dla Młodych Twórców za spektakl "Good Girl Killer". Brała udział w projektach Nigela Charnocka, Mariolli Brillowskiej.

Renata Piotrowska:
Twórca, choreografka, performerka. Pracuje jako artystka niezależna. Zamuje się tańcem współczesnym, nowymi nurtami w tańcu oraz sztukami performatywnymi. Współpracowała m.in. z Romanem Woźniakiem/Teatr Academia, 2004-2006, z Grzegorzem Jarzyną/TR Warszawa, 2007, Nigelem Charnockiem /Art Stations Foundation, 2009, Michaelem Zerangiem/2010, Michaelem Schumacherem/2010. Ma na swoim koncie również własne spektakle. W roku 2008 i w 2010 jej spektakle: "Tańcząc z Wrogiem" i "Unknown" były wytypowane do przeglądu – Polska Platforma Tańca. W roku 2010 brała udział w spektaklu "just say it", którego premiera odbyła się na festiwalu Ciało Umysł w Warszawie oraz współpracowała z Teatrem Studio z Warszawy przy edukacyjno-artystycznym projekcie "break SZTUKA WOJNY". Był to jej debiut reżyserski. Jest kilkukrotną stypendystką Instytutu Adama Mickiewicza, Art Stations Foundation oraz stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego programu "Młoda Polska" (2010).

Aleksandra Ścibor:
Tancerka, tłumaczka, pedagog. Dyplomowany instruktor tańca współczesnego. Absolwentka Instytutu Filologii Angielskiej UAM Poznań oraz Podyplomowego Studium Managerów Kultury (SGH, Warszawa). W świat tańca wprowadzili ją Kama Jankowska i Witold Jurewicz. Od 2005 roku związana z Teatrem Tańca Alter. Współpracuje z Jackiem Owczarkiem (Pracownia Fizyczna) i Rafałem Dziemidokiem (Koncentrat). Działa w ramach stowarzyszenia MOVIN` ŁÓDŹ. Bada proces tłumaczenia technicznego języka tańca. Współtworzy www.contactimprovisation.eu. Zajmuje się tańcem współczesnym, improwizacją, kontakt improwizacją, ruchem autentycznym i tańcem fizycznym. Tańczy.

Basia Bujakowska:
Rocznik 1983. Tancerka niezależna, absolwentka Institut for Dance Art / Anton Bruckner Universitat (Linz) oraz P.F.P w Salzburg Experimental Academy of Dance(SEAD). Laureatka Pierwszej Nagrody w konkursie TVP2 "Dolina Kreatywna" za spektakl "Swan….like". Stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2009) oraz Arts Station Foundation (Solo Projekt 2008, Alternatywna Akademia Tańca 2009). W ramach programu rezydencyjnego Solo Projekt wraz z muzykiem Marcinem Janusem zrealizowala spektakl "Movement Modular Synthesis", rok później projekt "3D-ance",który prezentowany był m.in.na Polskiej Platformie Tańca 2010 oraz Festiwalu Dance Union w Londynie. Współpracowała m.in. z Teresą Ranieri, Rebeccą Murgi, Nigelem Charnockiem, grupą Hoplaaa, Teatrem Maat Projekt oraz Towarzystwem Przetworczym. Na co dzień prowadzi zajęcia taneczne głównie z dziećmi,młodzieżą oraz osobami starszymi.

Maciej Kuźmiński:
Swoją przygodę z tańcem rozpoczął od komercyjnych występów dla Augustina Egurroli oraz od Disco-Dance (Mistrzostwo Europy formacji 2002 z grupą V-2). Od 2004 do 2007 student w Laban Centre w Londynie. Dyplom BA (Hons) Dance Theatre odebrał z wyróżnieniem "1st Degree", a następnie zadebiutował u austriackiej choreograf Liz King tańcząc rolę Romeo w "Romeo i Julii" Szekspira. Od tego czasu Maciej nawiązał współpracę m.in. z Witoldem Jurewiczem ("taniec zasraniec"), Towarzystwem Gimnastycznym ("NIC") oraz Rose Breuss ("Orouboros"). W sezonie 2010/2011 jako solista Polskiego Teatru Tańca występował m.in. w choreografiach "Minus 2" (Ohad Naharin) oraz "Alexanderplatz" (Paulina Wycichowska) w Polsce i Niemczech. Aktywnie działa również na polu choreograficznym i edukacyjnym. W 2010 roku we współpracy z grupą Mumuki zrealizował 40-minutowy spektakl "NOT SO (pork in progress)" pokazany na festiwalu Malta, a w 2011 z tą samą grupą poprowadził coaching improwizacji dla tancerzy PTT. Obecnie Maciej studiuje dziennie na kursie MA Choreography w Laban Centre.

Karol Tymiński:

Jest performerem/choreografem, członkiem kolektywu Universal Law Of Impermanecne (U/LOI). Absolwent Performing Arts Research and Training Studios (P.A.R.T.S.) w Belgii. Tymiński miał przyjemność uczestniczenia w spektaklach stworzonych przez Liat Magnezy, Nigel Charnock, Jennifer Lacy, Kaya Kolodziejczyk, Joe Alter, Agneja Seiko. Tymiński również współpracował w Vencentem Dunoyer, a przebywając w Nowym Jorku pracował z Bill T. Jones/ Arnie Zane Company. W trakcie swojej kariery Karol występował w Nowym Jorku, San Diego, Wielkiej Brytanii, Litwie, Rebublice Czech, Holandii, Niemczech, Belgii i Polsce. Tymiński tworzy też własne choreografie prezentowane w Europe i USA (np. Orlando, 4:04, Crete for C, Doll House), a także angażuje się w produkcje teatru dramatycznego, gdzie spełnia rolę choreografa.

Bartek Figurski:
Pracę na scenie rozpoczął jako mim. Otrzymał dyplom tancerza przyznawany przez ZASP, honorowany przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Współpracował z warszawskimi teatrami Komedia, Dramatyczny, Syrena, Narodowy oraz z Teatrem Wielkim. Brał udział w spektaklach TM Capitol ("Opera za trzy grosze", "Mandarynki i pomarańcze", "Gorączka"). Solista Teatru Muzycznego Roma w Warszawie (Koty). Obecnie zajmuje się tańcem współczesnym i teatrem fizycznym. Współpracuje z teatrami Zawirowania, Kompania Primavera, Konsekwentny. Brał udział w licznych warsztatach i festiwalach tańca w kraju i za granicą. Współtwórca choreografii prezentowanej podczas wieczoru baletowego w łódzkim Teatrze Wielkim. Aktualnie studiuje w krakowskiej PWST na wydziale Teatru Tańca.

Ewa Garniec:
Projektant oświetlenia teatralnego / rocznik 80. Narodowość: polska. Miejsce urodzenia: Wrocław. Pracuje zarówno z teatrami tańca współczesnego, jak i w teatrach dramatycznych, muzycznych, operowych. Jest Magistrem Sztuki Akademii Teatralnej imienia Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Od 2004 roku na stałe związana jest z berlińskim Theater Grupe TRAVA (Hella! Helle!, Trashfox & Hangedman, 2MORELESS).

W 2005 wzięła udział w Interdyscyplinarnym Laboratorium Dla Choreografów: Jagniątków Move the Mount. Od 2005 współtworzy Grupę Artystyczną KONCENTRAT. www.koncentrat.com Współpracowała z Teatrem Rozmaitości (TR Warszawa) projektując światła do koncertów, wystaw i spektakli. Pracowała jako asystentka jednej z największych światowych reżyserek światła, Felice Ross. Ma w swoim dorobku projektowanie światła do spektakli Michała Zadary, Anny Augstynowicz, Pawła Szkotaka, Grzegorza Jarzyny, Pawła Kamzy, Jarosława Tumidajskiego.

(-)
Culture.pl
18 sierpnia 2011

Książka tygodnia

Pokusa przebaczenia
Oficyna Literacka Noir Sur Blanc
Donna Leon

Trailer tygodnia