Oddziałuje na emocje

"Korczak" - Opera i Filharmonia Podlaska w Białymstoku

"Korczak" - premiera w w Rose Theatre Kingston w Londynie 31 sierpnia 2011 roku, premiera w Polsce - Opera i Filharmonia Podlaska, sierpień 2012 roku. Musical "Korczak" Nicka Stimsona (scenariusz, teksty piosenek i reżyseria) i Chrisa Williamsa (muzyka) z choreografią Yaela Loewensteina miał premierę na przełomie sierpnia i września 2011 roku w Rose Theatre Kingston w Londynie.

W roli tytułowej wystąpił Peter Straker, piosenkarz, aktor telewizyjny i teatralny. Wcześniej grał m.in. w musicalu Pete’a Townshenda i legendarnej grupy Who “Tommy”, w “Trouble in Paradise"  Randy’ego Newmana i Coxa, a także w musicalach “Hair”, „Upiór w Operze” oraz „Czarnoksiężnik z Krainy Ozz”.
Straker był przyjacielem Freddiego Mercury’ego z grupy Queen. Wystąpił na płycie Mercury’ego i Montserrat Caballé „Barcelona”, a Mercury był producentem płyty Starkera z 1978 roku” „This One’s On Me”.

Oprócz Strakera w spektaklu wystąpiło czterdzieścioro młodych aktorów w wieku od 11 do 21 lat z całej Wielkiej Brytanii. Zostali wybrani przez Youth Music Theatre UK, brytyjski państwowy teatr muzyczny dla młodzieży, zajmujący się kształceniem adeptów teatru. Co roku YMT organizuje dla ok. 2000 młodych ludzi kursy sceniczne, które prowadzą wybitni aktorzy. Następnie spośród adeptów wybierana jest grupa najzdolniejszych, którzy w czasie miesięcy wakacyjnych przygotowują spektakle. Także muzycy grający w spektaklu na żywo byli w tym samym wieku.

Praca z młodymi aktorami, którzy wzięli udział w przedstawieniu, nie była łatwa. Żaden z nich nie słyszał wcześniej o Januszu Korczaku, nie znali historii Holocaustu, nie wiedzieli o istnieniu w Warszawie i innych polskich miastach gett.
- W Wielkiej Brytanii wojna wyglądała zupełnie inaczej niż w Polsce – tłumaczył Nick Stimson. – Anglikom kojarzy się przede wszystkim z bitwą o Anglię i samolotami na niebie.

Dlatego podczas prób na ścianach rozwieszono zdjęcia z warszawskiego getta, żeby młodzi aktorzy mogli choć w części poczuć atmosferę tamtych lat. A premierze i kolejnym przedstawieniom (musical grany był dotąd sześciokrotnie) towarzyszyła specjalna poświęcona tej tematyce wystawa.

Spektakl przyjęty został przez widownię owacyjnie. Zebrał także bardzo pozytywne recenzje.

Portal londynek.net: „To opowieść o zwycięstwie ducha nad śmiercią”.
Autor bloga www.oughttobeclowns.blogspot.com : „…wykonawcy wykonali świetną robotę, z imponującą głębią portretując dylematy, z jakimi przyszło im się zmierzyć”.

Autor bloga www.pme200.blogspot.com : „Nie mogę inaczej opisać ich występu inaczej, niż jako tak dobry, że zapierało dech w piersiach. (…) Spektakl jest reklamowany jako <<Triumf nadziei nad śmiercią… muzyczny teatr w najlepszym wydaniu>>. Jak by to ująć – to było dokładnie to.”

Alex Ramon www.boycottingtrends.blogspot.com : „Pozbawiony sentymentalizmu, ale pełen emocji spektakl Stimsona jest przede wszystkim świadectwem tego, jaką moc ma opowiadanie historii i bogactwo ludzkiej wyobraźni w najbardziej brutalnych i rażąco niesprawiedliwych okolicznościach. To porywające przedstawienie, które prawdziwie wzrusza do łez i oddziałuje na emocje.
Dziennik „Western Morning News”: “Ta poruszająca, niesamowita historia chwyci cię za serce”.

Beata Maciejewska
Materiały OiFP
26 października 2011

Książka tygodnia

Ksiuty z Melpomeną
vis-a-vis
Stefan Wiechecki

Trailer tygodnia

Maskarada – Międzynaro...