Pogrzeb Emila Karewicza

Aktor pochowany trzy miesiące po śmierci, bez księdza

Emil Karewicz spoczął na Powązkach Wojskowych w Warszawie. W ostatniej drodze towarzyszyli mu najbliżsi, a także aktorzy, aktorki i przedstawicieli Związku Artystów Scen Polskich. Pogrzeb miał charakter państwowy, świecki. Emil Karewicz zmarł w wieku 97 lat.

Emil Karewicz, znany m.in. z roli Hermanna Brunnera w serialu "Stawka większa niż życie", oficera gestapo w filmie "Jak rozpętałem drugą wojnę światową" oraz króla Władysława Jagiełły w "Krzyżakach", zmarł 18 marca 2020 r. w wieku 97 lat.

Jak zapowiadał niedawno syn zmarłego aktora, pogrzeb miał charakter świecki. Uroczystości pogrzebowe Karewicza, podobnie jak Krzysztofa Pendereckiego, który odszedł 29 marca 2020 w wieku 86 lat, były przekładane z uwagi na epidemię koronawirusa. Wówczas w uroczystościach pogrzebowych mogło uczestniczyć maksymalnie pięć osób.

Karewicz miał zostać pochowany początkowo gdzie indziej - na cmentarzu w Marysinie Wawerskim w grobie rodzinnym z żoną i matką. Plan uległ jednak zmianie z uwagi na fakt, że pogrzeb ma charakter państwowy. Syn Karewicza zapewnia jednak, że jak najszybciej przeniesie prochy matki do grobu swojego taty.

Kim był Emil Karewicz?

Emil Karewicz urodził się 13 marca 1923 roku w Wilnie. W czasie II wojny światowej przeszedł szlak z 2 Armią WP do Berlina. Niedługo po wojnie debiutował na scenie rolą kelnera w "Klubie kawalerów" Michała Bałuckiego w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1948). W filmach grał od 1950 roku. Pierwszym z jego udziałem była "Warszawska premiera" Jana Rybkowskiego.

Wielką popularność przyniosła Emilowi Karewiczowi rola Hermanna Brunnera, przeciwnika granego przez Stanisława Mikulskiego Klossa, w serialu "Stawka większa niż życie", realizowanym w latach 1967-1968. - Miałem być taką wredną przeciwwagą dla szlachetnego Klossa. (...) W tamtych czasach i później dziennikarze pytali mnie dość często, czy mam w sobie coś z Brunnera. Oczywiście nic. Realizację tych odcinków, w których brałem udział, pamiętam ogólnie, raczej bez detali.

Kariera sceniczna Emila Karewicza, oprócz gry w Teatrze Wybrzeże, obejmowała występy m.in. w teatrach: im. Stefana Jaracza w Łodzi (1949-1960, gdzie grał m.in. w sztukach reżyserowanych przez Iwo Galla), Nowym w Łodzi (1960-1962, współpraca m.in. z Kazimierzem Dejmkiem), im. Stefana Jaracza w Warszawie (1962-1965) oraz w stołecznych teatrach Dramatycznym (1965-1967) i Nowym (1974-1983).

Na emeryturę przeszedł w 1983 r. Rozwinął wówczas w sobie inną pasję - malarstwo.

(-)
Onet.Kultura
24 czerwca 2020
Portrety
Emil Karewicz

Książka tygodnia

Ale musicale! Złote stulecie 1918-2018
Wydawnictwo Marginesy
Daniel Wyszogrodzki

Trailer tygodnia