Polacy umierają

"Polacy umierają" - reż: Paweł Wodziński - Teatr im. Modrzejewskiej w Legnicy

Z propozycji dolnośląskich teatrów wybór padł na spektakl w reżyserii Pawła Wodzińskiego w Teatrze Modrzejewskiej w Legnicy. Wybór okazał się trafny.

Właściwie wszystko jest jak trzeba. Akcja spektaklu toczy się dość wartko. Występują w nim dobrzy aktorzy. Bywa zabawnie i refleksyjnie. Mało tego przedstawione historie są o nas Polakach. Mimo to coś nie gra. Za nim jednak o tym, opowiedzmy o czym są "Polacy umierają". Reżyser - Paweł Wodziński na podstawie "Śmierci na Boże Narodzenie" i "Chłopi umierają" bawarskiego dramatopisarza Franza Xaverego Kroetza stworzył jedną spójną fabułę adaptowaną do polskich realiów. Składa się on z sześciu wątków, w których Polacy przegrywają z życiem. Oglądamy jak zdeterminowane dzieci opuszczają rodzinę i jadą w poszukiwaniu lepszego bytu do Wielkiej Brytanii. Kiedy akcja przenosi się na wyspy pojawia się inna Polka, która w rozpaczy dokonuje samospalenia. Reżyser w drugiej części wraca do kraju nad Wisłą. Tym razem skupia się nad marazmem i fobią Polaków przed obcokrajowcami. 

Te i pozostałe historie przedstawiają nas w nie najlepszym świetle. I trudno reżyserowi nie przyznać racji, ale ... kilkanaście lat temu. Dziś rzeczywistość z "Polacy umierają" zastąpiła kolejna fala emigracji - emigracji sukcesu. Ostatnie sądy wskazują, że ponad 60% Polaków pragnie pozostać poza granicami. Myślę, że my także z perspektywy Polski inaczej patrzymy na Europę i ich mieszkańców. To, co mnie razi w najnowszej propozycji Legnickiego Teatru to brak świeżości. Spektakl nie wnosi nic nowego, nasuwa jedynie skojarzenia z innymi wypowiedziami artystycznymi podejmującymi taką tematykę. Najszybsze to inscenizacja "Emigrantów". Przez to "Polacy umierają" mają dziś mocno stępione ostrze i nie działają tak jak przed laty dramat Stanisława Mrożka. 

Czy warto zatem obejrzeć spektakl? Nie mam wątpliwości, że tak. Chociażby dla aktorstwa. Szczególnie poleciłbym grę Joanny Gonschorek. W monologu kobiety oblewającej się benzyną i kiedy Magda Skiba (emigrantka) podczas konwulsyjnym tańcu opowiada o trudnym życiu wielbłąda. Jest jeszcze coś, co nie powinno uciec naszej uwadze - postawa żony bezrobotnego (Anita Poddębniak) i będącego w depresji mężczyzny. Kobieta okazuje wielkie serce i pomaga parze emigrantów ze Wschodu. Skromny to promyk rozświetlający nasze Polskie oblicze, ale zawsze.

Piotr Bogdański
Nowe wiadomosci Wałbrzyskie
13 czerwca 2009

Książka tygodnia

Niebieska Księga z Nebo
Wydawnictwo Pauza w Warszawie
Manon Steffan Ros

Trailer tygodnia

Napój miłosny
Jitka Stokalska
Opera na Zamku w Szczecinie zaprasza ...