Tacjanna Wysocka (1894 - 1970)

Urodziła się 31 stycznia 1894 w Moskwie. Zmarła 2 kwietnia 1970 w Warszawie.

Polska tancerka, choreograf, pedagog i teoretyk baletu, publicystka.

Były gwiazdami przedwojennych scen: primabalerinami, choreografkami i tancerkami estradowymi, kiedy ich kariery brutalnie przerwała wojna. W Culture.pl odkrywamy nieznane karty w historii polskiego tańca XX wieku. To ważne biografie, jest w nich balet i sowieckie łagry, rewia i walka o Monte Cassino, kabaret i getto.

Tancerka, pedagog, kierownik baletu, pierwsza w Polsce propagatorka gimnastyki rytmicznej połączonej z akrobatyką i techniką tańca klasycznego. Urodziła się w Moskwie, studiowała w Petersburgu, a po wybuchu rewolucji bolszewickiej wraz z mężem Stanisławem wyjechała do Polski.

Tu, już w 1918 roku wspólnie otworzyli Szkołę Umuzykalnienia Tacjanny i Stanisława Wysockich, która działała aż do wybuchu drugiej wojny światowej ( 1936 pod zmienioną nazwą Szkoła Tańca Scenicznego). Wojna zastała ją w Warszawie. Niemieckie władze odrzuciły jej podanie o koncesję na prowadzenie szkoły baletowej. Tomasz Mościcki, znawca przedwojennego teatru na Culture.pl pisze, że artystka zaangażowała się wówczas w nauczanie tajne. Współpracowała z Leonem Schillerem w przedstawieniach organizowanych w Henrykowie i Milanówku pod Warszawą, stworzyła choreografię m.in. legendarnych "Dziadów" wystawionych w 1934 roku w Teatrze Polskim.

Ale nie zapominajmy, że Tacjanna Wysocka to przede wszystkim nowoczesna rewia - od 1928 roku jej zespół występował w słynnym kabarecie Qui pro Quo.

Anna Legierska
Culture.pl
6 maja 2017
Portrety
Tacjanna Wysocka

Książka tygodnia

Iłła. Opowieść o Kazimierze Iłłakowiczównie
Wydawnictwo Marginesy
Joanna Kuciel-Frydryszak

Trailer tygodnia