Zofia Janukowicz-Pobłocka (1928 - 2019)

Artystka muzyk, śpiewaczka operowa (sopran) pedagog.

Urodziła się 19 lutego 1928 w Parafianowie (Wileńszczyzna). Zmarła 30 stycznia 2019 w Dzierżążnie na Kaszubach.

Córka Józefa i Marii z domu Kimstacz. W 1946 cała rodzina w ramach repatriacji przeniosła się do Ełku, gdzie Zofia uczęszczała do szkoły muzycznej.

Absolwentka Państwowej Średniej Szkoły Muzycznej w Gdańsku-Wrzeszczu, którą ukończyła w 1954 w klasie śpiewu solowego. Studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Sopocie (PWSM Akademia Muzyczna). W 1957 roku uzyskała dyplom na Wydziale Pedagogiki Muzycznej i Dyrygentury Zespołami Wokalno-Instrumentalnymi, a w 1958 dyplom na Wydziale Wokalnym w klasie śpiewu u Barbary Iglikowskiej. Oba dyplomy z wyróżnieniem.

Po ukończeniu studiów związała się zawodowo jako nauczyciel śpiewu solowego z Państwową Wyższą Szkołą Muzyczną w Sopocie (obecnie Akademia Muzyczna im.S. Moniuszki w Gdańsku). 

W roku 1955 laureatka I nagrody na III Ogólnopolskim Konkursie Śpiewaczym im. Stanisława Moniuszki w Warszawie, 1956 otrzymała srebrny medal na Międzynarodowym Konkursie Muzycznym w Genewie, 1959 I nagrodę i złoty medal na Międzynarodowym Konkursie Wokalnym w 's-Hertogenbosch (Holandia), 1961 nagrodę Polskiego Radia za interpretacje pieśni Karola Szymanowskiego i Witolda Lutosławskiego. Występowała w większości krajów Europy, w USA i krajach Azji, wykonując repertuar pieśniarski, oratoryjno-kantatowy i wokalno-symfoniczny.

W ramach stypendium rządu włoskiego w latach 1960-1961 ukończyła mistrzowski kurs interpretacji muzycznej w Accademia di Santa Cecilia w Rzymie pod kierunkiem G. Favaretto i R. Maragliano-Mori, gdzie opanowała sztukę włoskiego bel canto. Wielokrotnie spotykała się z Adą Sari, by utrwalić zdobyte umiejętności podczas lekcji prywatnych. Jej artystyczne dążenia skrystalizowały się w kierunku sztuki pieśniarskiej. Styl swej interpretacji doskonaliła pod kierunkiem kameralistek Klary Ebers z Berlina i J. Micheau z Paryża na dwu kolejnych kursach wakacyjnych w Vught w Holandii.

Dzięki zdobyciu I nagrody w s'Hertogensch, wyruszyła w swe pierwsze tournée koncertowe do Niemieckiej Republiki Demokratycznej w 1960 roku. W sezonie 1960-1961 brała udział w kilku spektaklach opery Ch.W. Glucka – Orfeusz i Eurydyka w partii Eurydyki w Państwowej Operze i Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku. Następnie wyjechała do Włoch, gdzie wielokrotnie występowała prezentując pieśni światowego repertuaru oraz polskich kompozytorów. W Teatrze Elizeo za partnerów miała: S. Gazzeloni - flecista i G. Favaretto - pianista. Do Holandii udała się na nagranie arii W.A. Mozarta i G. Verdiego z towarzyszeniem Orkiestry Radia Hilversum.

Po powrocie do kraju odbyła liczne koncerty na niemal wszystkich estradach filharmonicznych w Polsce. Wierna swemu stylowi prezentowała przede wszystkim programy recitalowe. Była jedną z pierwszych wykonawczyń wokalnej twórczości Karola Szymanowskiego. W 1962 odwiedziła z recitalami Czechosłowację, europejską i azjatycką część Związku Radzieckiegooraz na przestrzeni kolejnych siedmiu lat dziesięciokrotnie Holandię.

Nagrania radiowe liryki wokalnej oraz archiwalne nagrania z Wielką Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia i Telewizji w Katowicach i Orkiestrą Polskiego Radia w Krakowie spopularyzowały jej nazwisko i ugruntowały pozycję czołowej polskiej pieśniarki.

W okresie swojej działalności artystycznej wzięła udział w blisko 1300 koncertach symfonicznych, oratoryjnych (głównie pod dyrekcją prof. Stefana Stuligrosza i z towarzyszeniem jego chóru - „Poznańskie Słowiki"), kameralnych i recitalach z towarzyszeniem fortepianu, organów, harfy, zespołów kameralnych. Często występowała wraz ze swoją córką - Ewą Pobłocką. W swoim dorobku dokonała 130 nagrań w Polskim Radio i TV: polskiej, włoskiej, holenderskiej, duńskiej, byłego ZSRR. W tym czasie stale pracowała w PWSM w Gdańsku (obecnie Akademia Muzyczna), łącząc pracę artystyczną z pedagogiczną.

Pierwsza wykonawczyni utworów kompozytorów gdańskich, m.in. Konrada Pałubickiego, popularyzowała regionalną twórczość kaszubską.

W latach 1969-1975 podjęła pracę pedagogiczną w zakresie nauczania śpiewu solowego w Studio Wokalno - Aktorskim przy Teatrze Muzycznym w Gdyni.

W 1975 przeszła na wcześniejszą emeryturę, by jeszcze intensywniej oddać się swej karierze artystycznej.

W 1980 podjęła pracę w pełnym wymiarze godzin w Akademii Muzycznej w Gdańsku na stanowisku docenta kontraktowego. W latach 1984-1987 została wybrana dziekanem Wydziału Wokalno-Aktorskiego Akademii Muzycznej w Gdańsku. W latach 1987-1990 ponownie została dziekanem na II kadencję. W latach 1985-1996 pełniła równolegle funkcję Kierownika Katedry Wokalistyki.

W 1989 zakończyła swą działalność artystyczną jubileuszem 35-lecia pracy.

17 października 1990 otrzymała tytuł naukowy profesora sztuki muzycznej z rąk Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej - Wojciecha Jaruzelskiego, a w 1997 została mianowana na stanowisko profesora zwyczajnego Akademii Muzycznej w Gdańsku.

Ostatecznie zakończyła swą działalność pedagogiczną w 2005.

Zmarła 30 stycznia 2019 w Dzierżążnie na Kaszubach. Pochowana na cmentarzu w Oliwie.
Nagrody i odznaczenia:

1955 - III Ogólnopolski Konkurs Śpiewaczy w Warszawie - I nagroda
1959 - Międzynarodowy Konkurs Wokalny w s'Hertogenbosch w Holandii - I nagroda
1960 - Nagroda Polskiego Radia i Telewizji za twórczość radiową oraz za interpretację pieśni K. Szymanowskiego i W. Lutosławskiego
1964 - Odznaka Prezydenta Miasta za zasługi dla miasta Gdańska
1987 - Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
1987 - Złoty Krzyż Zasługi
1989 - Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I -go stopnia
1989 - Doroczna Nagroda Teatralna Wojewody Gdańskiego'89 za realizację oper kameralnych „Wesele Figara" W.A. Mozarta i „Mniemana ogrodniczka" - W.A. Mozarta oraz „Don Pasquale" G. Donizettiego.
1996 - Dyplom Laureata Dorocznej Nagrody za całokształt osiągnięć pedagogicznych w dziedzinie wokalistyki - Polskie Stowarzyszenie Pedagogów Śpiewu
1997 - Medal Wojewody Gdańskiego w uznaniu dla zasług dla województwa.
1998 - Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
1998 - Medal 50 - lecia Akademii Muzycznej
Order „Stańczyka" za popularyzację kaszubskiej pieśni artystycznej
Odznaka Honorowa „Za zasługi dla Ziemi Gdańskiej".
2005 – Laureat Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury

Żródła: Gedanopedia, Wikipedia

Opracował Ryszard Klimczak
Dziennik Teatralny
5 lutego 2019

Książka tygodnia

Ze szczytów Alp…Dramat i teatr szwajcarski w XX i XXI wieku
Wydawnictwo Uniwerystetu Łódzkiego
Karolina Sidowska, Monika Wąsik

Trailer tygodnia