Jan Świderski

Aktor teatralny i filmowy, reżyser teatralny.
W latach 1935-36 studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1938-39 występował w Teatrze Polskim w Poznaniu. Podczas wojny pracował m.in. w cukrowni w Przeworsku jako dozorca i wagowy oraz w Krakowie jako kreślarz w biurze katastralnym. W roku 1944 zagrał w konspiracyjnym przedstawieniu "Freuda teorii snów" Antoniego Cwojdzińskiego we własnej reżyserii (przedstawienie to zaprezentowano publiczności 14 razy). W tym samym roku przedostał się przez linię frontu i zaczął występować w Teatrze Wojewódzkim w Białymstoku. Pod koniec roku 1944 przeniósł się do Lublina, gdzie wziął udział w przedstawieniu inaugurującym działalność Teatru Wojska Polskiego. Razem z teatrem przeniósł się na początku roku 1945 do Łodzi, gdzie występował do roku 1949. W latach 1949-55 występował w Teatrze Polskim w Warszawie. W latach 1953-54 był kierownikiem artystycznym Teatru Nowej Warszawy. Od roku 1955 był aktorem Teatru Domu Wojska Polskiego (od roku 1957 noszącego nazwę Teatru Dramatycznego), od roku 1961 także kierownikiem artystycznym tego teatru, a w latach 1962 -66 jego dyrektorem. Od roku 1966 był aktorem Teatru Ateneum w Warszawie.
Zajmował się także reżyserią teatralną oraz występował i reżyserował w Teatrze Polskiego Radia.
Wybitny pedagog, w latach 1949-85 wychowawca kilku pokoleń aktorskich, profesor nadzwyczajny od 1949, zwyczajny od 1964, w latach 1952-54 i 1957-63 prorektor warszawskiej PWST.
Od roku 1939 był członkiem ZASP, a po jego likwidacji w roku 1950, współzałożycielem i wieloletnim członkiem Prezydium Zarządu Głównego i (w latach 1970-76) wiceprezesem SPATiF-u.
(FilmPolski)

Książka tygodnia

Bauhaus - nauczanie/nowy człowiek
Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego
red. Małgorzata Leyko

Trailer tygodnia

27. Międzynarodowy Fes...
Ewa Pilawska
Artysta w kryzysie 27. Festiwal Sztu...