Maria Wiercińska

Aktorka, tancerka, reżyser, pedagog.
Maria Wiercińska urodziła się 27 lutego 1902 w Łodzi, zmarła 11 grudnia 1976 w Warszawie. Żona E. Wiercińskiego.
W latach 1922–1927 należała do zespołu Reduty, grając w tym czasie m.in.: Ewę w „Pastorałce” L. Schillera, Wróżkę w „Wyzwoleniu” i Marynę w „Weselu” S. Wyspiańskiego, Donnę Annę w „Don Juanie” J. Zorilli.
W 1927 z grupą redutowców zaangażowała się do Teatru Nowego w Poznaniu. 1930–1933 grała w teatrach kierowanych przez L. Schillera we Lwowie i Warszawie. W okresie 1927–1933 zagrała ok. 40 ról. Wielokrotnie też tańczyła jako solistka na scenie dramatycznej, m.in. w „Królowej przedmieścia” K. Krumłowskiego, oraz układała tańce do kilku przedstawień. 1933/1934 prowadziła kurs techniki tanecznej i tańca artystycznego w Instytucie Reduty w Warszawie, a w następnym sezonie objęła reżyserię i kierownictwo artystyczne działu poranków poetyckich w Reducie.
Brała udział w słuchowiskach i audycjach radiowych, była autorką słuchowiska Niebezpieczne życie (1935). 1936–1939 prowadziła naukę deklamacji na Wydziale Aktorskim Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej (PIST). W okresie II wojny światowej organizowała tajne poranki poetyckie, wykładała na tajnych kompletach Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej. W 1945 należała do zespołu Teatru Wojska Polskiego w Łodzi, gdzie kierowała Estradą Poetycką.
Od 1952 reżyserowała w Warszawie, m.in. w Teatrze Kameralnym (pamiętna inscenizacja „Wujaszka Wani” A.P. Czechowa, 1953), w Teatrze Nowej Warszawy, Ateneum. Od 1961 działała jako reżyser w Łodzi, Krakowie, Kaliszu.
Zrealizowała szereg przedstawień w Teatrze Telewizji, m.in.: „Śluby panieńskie” (1957) i „Wielki człowiek do małych interesów” (1963) A. Fredry, „Ojciec” A. Strindberga (1967). W latach 1952–1970 profesor warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej na Wydziałach: Reżyserskim i Aktorskim.

rk
Źródło: Wiem

Książka tygodnia

Amantka z pieprzem
Wydawnictwo Prószyński i S-ka
Grażyna Barszczewska, Grzegorz Ćwiertniewicz

Trailer tygodnia