Witold Gombrowicz

Powieściopisarz, nowelista, awangardowy prozaik, dramaturg i eseista.
Urodził się 4 sierpnia 1904 w Małoszycach pod Opatowem, zmarł 25 lipca 1969 w Vence, koło Nicei
Studia prawnicze w Uniwersytecie Warszawskim, filozoficzne i ekonomiczne w Paryżu. Przez krótki czas aplikant w sądach warszawskich. Następnie poświęcił się wyłącznie pracy literackiej.
W sierpniu 1939 wyjechał do Argentyny, gdzie zastała go wojna. Z początku pracował dorywczo, później 1947-1953 w Banku Polskim w Buenos Aires. Stronił na ogół od polskiej emigracji, z którą się nie rozumiał i nie mógł zdobyć jej uznania. 1963 stypendium w Berlinie, po czym 1964 zamieszkał pod Paryżem i wreszcie w Vence na południu Francji, gdzie zmarł. 1967 otrzymał międzynarodową nagrodę Prix Formentor.
Debiutował zbiorem opowiadań psychologiczno-fantastycznych Pamiętnik z okresu dojrzewania (1933. Wydanie rozszerzone pt. Bakakaj 1957. W innym wyborze 1989 pt. Zbrodnia z premedytacją). Utrzymana w tonie groteski powieść Ferdydurke (1937) zarysowała główne problemy jego twórczości: potęgę formy oraz ról społecznych w stosunkach między ludźmi i w ich psychice.
Do wojny opublikował jeszcze sztukę Iwona, księżniczka Burgunda (1938, wystawienie 1957) oraz nie dokończoną powieść Opętani (druk w gazetach codziennych 1939 pod pseudonimem Zdzisław Niewieski, Paryż 1973, wydanie krajowe 1990).
W Argentynie napisał głośny dramat Ślub (wystawienie polskie 1960) oraz powieść Trans-Atlantyk (1953 wydanie łączne w Paryżu, 1957 wydanie krajowe), w której potraktował satyrycznie polskie stereotypy narodowe i kulturalne. Kolejne ważne utwory to powieści Pornografia (Paryż 1960, 1968) i Kosmos (Paryż 1965, 1986). Bardzo znaczący jest również groteskowo-parodystyczny dramat Operetka (wystawienie w Polsce 1975).
Szeroki wachlarz problemów intelektualno-artystycznych oraz informacji biograficznych przyniósł Dziennik 1953-1956 (Paryż 1957, wydanie krajowe 1986), Dziennik 1957-1961 (Paryż 1962 wraz z Operetką 1986), Dziennik 1967-1969 (1993).
Międzynarodowe uznanie zyskał Gombrowicz pod koniec życia. Liczne przekłady na języki obce oraz inscenizacje w wielu teatrach na świecie. Dzieła zebrane tom 1-10 (Paryż 1969-1990), Dzieła tom 1-10 (1986) w wydaniu krajowym.

Oprac.rk
Źródła: Wiem, Wikipedia

powiązane artykuły:
Gombrowicz przydaje się w życiu bardziej niż wielu innych klasyków - Gombrowicz i Życiński29.01.2018 Witold Gombrowicz (1904 - 1969) - Powieściopisarz, nowelista, awangardowy prozaik, dramaturg i eseista.04.08.2017 Konkurs na koncepcję wystawienia - adaptacji scenicznej wybranego tekstu Witolda Gombrowicza19.06.2017 Gombrowicze rozdane 05.09.2016 Napisz sobie Gombrowicza... i wygraj konkurs - Muzeum Witolda Gombrowicza we Wsoli07.08.2015 Festiwal dla pokoleń 31.10.2014 Nocny pokaz rękopisu "Kronosa" Gombrowicza - Pokaz "Mamy to na piśmie" - Wydawnictwo Literackie25.10.2013 Intymne zapiski Gombrowicza - Rękopis "Kronosu" w Muzeum Witolda Gombrowicza24.10.2013 Rita Gombrowicz napisze książkę o swoim życiu - Podsumowanie 45 lat życia po śmierci męża Witolda Gombrowicza10.09.2013 Rita Gombrowicz na Imieninach Witolda - w Muzeum Witolda Gombrowicza we Wsoli05.09.2013 Czyżewska i Gombrowicz - losy imigrantów tematem sztuki28.05.2013 Mam nadzieję, że nie nadużyłam jego zaufania09.05.2013 Gombrowicz bez kreacji - "Kronos" - aut. Witold Gombrowicz - Wydwnictwo Literackie09.05.2013 Listy Gombrowicza - Wystawa z okazji 50. rocznicy powrotu pisarza do Europy27.03.2013 Witold Gombrowicz15.02.2010 Muzeum Gombrowicza13.10.2009 Biblioteka nosi imię Witolda Gombrowicza10.10.2009 W sobotę otwarcie06.10.2009 Wtryskarka Gombrowicza 28.07.2009 Sprzeczność to śmierć filozofa, ale życie artysty 25.07.2009 Mistrz zrywania masek 25.07.2009 Czytanie sceniczne Witolda Gombrowicza 15.05.2009

Książka tygodnia

Słownik biograficzny teatru polskiego, tom III: 1910-2000
Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk,
Praca zbiorowa

Trailer tygodnia