Władysław Kozłowski

Aktor teatralny, telewizyjny, filmowy i radiowy, lektor.
Urodził się 15 czerwca 1924 w Poznaniu. Zmarł 9 sierpnia 1980 w Sosnowcu.
W październiku 1946 podjął studia polonistyczne na Uniwersytecie Poznańskim, a od grudnia równocześnie w Studio Dramatycznym Nuny Młodziejowskiej. W sezonie 1947/48 rozpoczął pracę aktorską w Teatrze Wybrzeże, jako uczeń w Studiu Iwo Galla. W lipcu 1949 zdał eksternistyczny egzamin aktorski i z Gallem przeniósł się z Gdańska do Łodzi, do Teatru im. S. Jaracza, gdzie występował do marca 1950.
Przez następne dwa lata grał w Teatrze im. Wyspiańskiego w Katowicach, w sezonie 1953/54 w Teatrze Narodowym w Warszawie. Na jesieni 1954 był w zespole Teatru Ziemi Rzeszowskiej; od 1 grudnia 1954 ponownie w Teatrze im. S. Wyspiańskiego, gdzie zagrał ponad siedemdziesiąt postaci i pracował do końca życia.
W kinie zadebiutował w kultowym filmie Kazimierza Kutza „Sól ziemi czarnej” (6 marca 1970), a ponadto zagrał jeszcze w: „Umarli rzucają cień” w reż. Juliana Dziedziny (6 września 1979) i „...Gdziekolwiek jesteś panie prezydencie...” w reż. Andrzeja Trzosa-Rastawieckiego (12 września 1978).
Brał udział w produkcjach Teatru Telewizji m. in.: „Zmartwychwstanie” Lwa Tołstoja w reż. Lidii Zamkow (13 lipca 1970).
Od roli Właściciela hotelu w słuchowisku „Deszczowy wieczór” Jerzego Szaniawskiego w reż. Zofii Patryn-Witkiewicz (6 stycznia 1967) rozpoczęła się współpraca z Teatrem Polskiego Radia, gdzie zagrał wiele ról.
Był synem Mariana Kozłowskiego, stolarza, i Jadwigi z Undrychów, mężem Marianny z Majewskich (ślub w 1949).

Książka tygodnia

Alef
Państwowy Instytut Wydawniczy
Jorge Luis Borges

Trailer tygodnia